Beyaz zambak Şiiri - Sevim Ela

Gecenin en koyu yerinde bir fener,
Toprağın kalbinden göğe uzanır eller.
Ne güle özenir ne laleye boyun eğer,
Kendi gizeminde saklıdır bütün gizemler.

Bir zambak açar sessiz ve mağrur,
Yapraklarında Çiğ damlası rengi nur.
Rüzgar bile dokunmaya kıyamaz durur,
O sustukça dünyaya bir zarafet vurur.

Gönül hırsların dan uzak bir liman ararsa,
Gözlerin yorulupta sükuta dalarsa,
Bak o beyaz zambaga her yaprağı dua,
Kendi asaletinde bulur her derde şifa.
Sevim ela