Ne vakit
Size, kalbimin şurasında
Kırılmadık yer var desem,
Gelip bu defa da orayı kırdılar.
İncinmemek için
Kırıldı gönlüm kırk yerinden
Bana ehlinden dostlar gerek.
Var gibiydiler yok çıktılar
Bana var olan özler gerek...
Allah'ını seven
İçimizdeki çiçekleri koparmasın.
İnsan
Hüzünlenip
Bi' köşede kalakalıyor.
Düşün ki
Gözyaşı, akıtanın peşine düşer
Yaktığın vakitler benden sana göçer
Yüreğini pare pare alev eder
Gözlerin sönmez umutlara yaş döker
Yaralarımın üstüne yara koydun
Toplanın bahara gidiyoruz
Yaprak dökümünden çıkıp
Karı, boranı aşıp.
Herkes elinde bir avuç tohum
Çokça umut getirsin.
Bir gün öldüğümde dersiniz ki:
Çok yaslanmıştı.
Bir de çok özlüyordu...
Şiiri hayatta ara...
Aşkın kefenini giymiş beyaz elbiseli Ayten
Sokak sokak, Hasan'ını mı ararsın
Toprağa yar olanı nasıl bulursun
Cümbüşünde matem çalar durursun
Aşka film şeridi
Birbirinden ayırmadığı iki paket sigarasında
İzlettirmeye başlıyor
Ardı ardına içtiği sigaranın dumanıyla
Dilinden dökülen kavurucu yaz anlatamıyla
Saç telimi, ses telimi, gönül telimi
Bir araya getirip sevmeye ördüm
Üçü bir arada aşk ettim
Ucuna Gül kurdeleyim
Aşka rengim kırmızı, arada kül dökerim
Kollarımla aşka üç düğümüm
Yanmış yıkılmış
Çöküp kalmışsın
Aşka harlanmış
Köz yıpranmışsın
Yüzün küllenmiş




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!