Öyle özledim ki
Şu iki gözüme
İki koca şehir inşa ettim
Biri bu dünyalı
Diğeri gittiğin yerden.
Gel nolur
-Rüzgar! Perdeyi dışarı çıkarmasana bir yerine bir şey olacak; içeride güzel güzel oynayın.
-Perdeniz benim ey iyi arkadaşım, ona bir şey olmasını istemem. Ben onu pencerenin önüne uçurtma yapıp dalgalandırıyorum; bu oyun çok eğlenceli.
-Anladım. Hadi biraz da içeride oynayın. Rüzgar! Fırtına gelecek mi?
-Hayır. Fırtına İstanbul'da değil ki il dışına çıktı. Neden sordunuz?
-Bize gelmesini istemiyorum çok yaramaz çünkü. Geçen pencerelerin kafasını birbirine tokuşturup, kanadı olan pencerenin canını kırdı. Yazık! Perde korkusundan nereye kaçacağını şaşırdı. Camcıyı çağırıp, yeni bir can taktırdık pencereye. Balkonumdaki bir çift kumruyu kovalayıp, çiçeklerimin de dallarını kırdı. Beni de dışarı çıktığımda arkamdan itekledi, neredeyse düşecektim.
Sana gelsem
Ellerin ellerimi tutsa
Gözlerin gözlerime dalsa
İçine içine dolaşsam
Kırk değil kırk bin düğüm olsam
Senden hiç açılmasam
Seni dinleyen akşam
Bağrına basan zaman
Toprağın sınırsız sevgisine
Ceketinin düğmelerini ilikleyişin
İki yakanı bir araya getirişin
Çıkarsız sevmeye direnişin
Geçtiğim sokakların biri yüzün olsa
Üstüme serpilen toprak silkelenecek
Hasret mesafesi umut umut kısalsa
Dizlerimdeki sen sızısı dinecek
Sana kurulu düş dünyasına alınsam
Sana mektuplar uçuruyorum
Söz yaşlarımı bulutlara doldurup.
Yüzün günlük güneşlik mi
Hatıralarımızdaki gibi?
Beni
Can parçam
Sen gittiğin günden beri
Benim uykum hep sana geliyor.
Canımın kenarına oturdum bekliyorum
Kuşlar gelip geçiyor sen yoksun.
Kış beklemesi bu.
Ya parçalı bulutludur uykum
Ya sağanak yağmurlu.
Sadece geldiğin günlerde
Güneşli uyuyorum...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!