Can senden çekip giderken
Sol yanımı da götürdü anne
Veda busesi kalırken gözlerinde.
Ben mavilerimden kırıldım anne
Kırmızı ağıtlarla düşerken peşine.
Sen kaybından yerle yeksan oldum
Geçtiğim sokakların biri yüzün olsa
Üstüme serpilen toprak silkelenecek
Hasret mesafesi umut umut kısalsa
Dizlerimdeki sen sızısı dinecek
Sana kurulu düş dünyasına alınsam
Sana mektuplar uçuruyorum
Söz yaşlarımı bulutlara doldurup.
Yüzün günlük güneşlik mi
Hatıralarımızdaki gibi?
Beni
Can parçam
Sen gittiğin günden beri
Benim uykum hep sana geliyor.
Canımın kenarına oturdum bekliyorum
Kuşlar gelip geçiyor sen yoksun.
Kış beklemesi bu.
Ya parçalı bulutludur uykum
Ya sağanak yağmurlu.
Sadece geldiğin günlerde
Güneşli uyuyorum...
En zor anında,
Kırılınca kan/atlarından,
Meleğine seslenir insan,
Anne! diye.
Canın en çok yandığı anda,
Dizlerinin üstüne düştüğünde,
Yüreğimin mürekkebinden
Yüzünü yüzüme çiziyor kirpiklerim;
Aynalarda seni görüyorum.
Her yerde seni görüyorum.
Gök yüzünden sağanak sağanak
Har boşalıyor içime;
Şehrim!
Nazlı gelinim!
Yıkık dökük içindesin.
Kim söktü kalbini?
Duvağın kanıyor.
Dikemiyorum yaralarını, ellerim yaralı.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!