Güneşi üstüme serseniz ne olur
Bedenim buz kesmekte.
Biliyorum biliyorum
Beyaz bulutlara sardınız beni,
Başınızın üstünde yerim,
Sallıyorsunuz beşiğimi,
Ne vakit kendimi dikkatlice aynanın karşısına alsam
Biraz annem, biraz babam durur yanımda.
Bir çift gamzemde yan yana uyuyor gibilerken
Bakışlarımın simasından
Gözümde canlanıveriyorlar
Tebessümlerimde açarken çiçekleri.
Yokluğundan yağış alan
Orman yağmurlu gözlerim
Uçsuz bucaksız özlemim
Yine yolumu kaybettim
Sesimi bir daha duysan
Senden sonra ayrılıklar binlere katlandı
Yedi kıtadan yedi aleme dağılan parçalarım
Dönüp dolaşıp ciğerlerime saplandı
Kızıldeniz'e dolup duran kanım ayrılık
Annemli zamanlardaki radyomuzda çalan
Ayrılık dedim gözlerimden sicim sicim indim
Hasret vagonlarından inen insan seli bendim
Dünya bize adresini bilmediğim şehirdi
Beni karşılamaya duraklara gel istedim
Düşteki, vuslata tabanı delik bir çift valiz
Ellerin kekik kokuyordur şimdi
O tepenin eteğinde.
Gözlerim sana su taşıyor
Ayak ucunda bir bahçe hüznü.
Ne vakit
Gözlerimden ansızın yağsam
Gökkuşağındaki
Yediveren acınla karşılaşıyorum
An sızın
İnişli çıkışlı geçiyor süreçler
Solukta teneffüs anlık bekleyişler.
Kararlı kararsız hep gelişler
Yağmurla karışık
Yaprak yağıyordu bugün.
Bölük bölük
Ayrılık doğuruyordu ölüm.
Gök yüzüne baktıkça
Gözlerimden aktım.
Hüzünlü şiir;
Yazanın, ağrısını ifade etme şekli...
Eskiden, uykuyla aramızda su sızmazdı
Senden sonra aramıza gözyaşı sızdı.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!