Kalem yüreğime saplandı
Batıyor, acıtıyor içimi...
İçi kıvılcım yüklü, düşüncelerin ucu
Kanatıyor.
Yüreklerde yangın çıktı ya ondan.
Uykum firari
Artık o annesinin cennet çiçeği
Açışına, kokusuna hasret kalacağı.
Annesinin papatyam diye sevdiği
Ömründen yirmisinde kopuverdi.
Biliyorum
Arkasında kalanların ömrü yangın yeri.
Ben şimdi toprağa şiir yazsam
Resmin olur.
Gözlerim gözlerine koşar
Zaman gerçek olur.
Gözlerinden seyre daldığım cennetin güzelliğine
Bir denklik bulamam
Bir kelimenin dağınık harfleriyim
K harfinin kırılan kanatları
Yarım halim.
Bir çift beş harf
Üç harfe hapis.
Şu üç harf
Ruhunla karşılıklı oturduk
Sana, koyu sohbete koyulduk
Birer bardak çay daha doldurduk
Bir yudum içlenerek yutkundum
İkimizde şikayetçi idik
Avuç avuç dökülen
Dualı buğday taneleri
Ruhuma
Güvercinlerin ağzında taşınırken
Yüzü çiziliyor dünyaya
Ben seni büyüten
Lakin
Avutamayan
Acemi bir anneyim
Yüreğim
Ne geçmişten bir şey getirebiliyorum
Kök salmış bir hüzün
Yüzümdeki gülüşüm.
Bir papatya öpücüğü
Dudağımda gömülü.
Dışıma astığım çerçevedeki
Üstüne çiçekler dikilmiş resmim
Ah benim bu
Yalancı baharlara aldanışlığım
Gırtlağıma kadar çığlık olup
Yine içime saçılmışlığım.
Gidenin de canı sağ olsun
Yüreğimde bir mezarlığa daha yer kalmadı.
Bugün açan çiçeğime
Gönlümü alıp hoş geldine gittim
Yanındaki ailesi de ha açtı ha açacak
Öptüm durdum her birini
Sevgi de, ruh inceliği de bitimsiz
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!