Sevda -yı Aşkınla Bu Can Şiiri - İhsan Emmi

Dışın yaldız olsa, için sönükse,
Eğilir başın her rüzgâr değse.
Kökün topraktadır, unutma sakın,
Asalet dediğin, özüne denkse.

Öykünme ellere, kendine dön bak,
Güneş sönse bile, senin içindir ak.
Emanet bir gölge huzur vermez hiç,
Kendi gerçeğine bir mum da sen yak.

Zaman akıp gider, renkler değişir,
Maskeler ardında ruhlar dövüşür.
Sen dimdik durunca şerefin ile,
Yeryüzü gökyüzü sende birleşir.

Asil ruh yorulmaz dünya yükünden,
Taviz vermez asla asil kökünden.
Seni sen yapan o gizli cevherdir,
Ayırma kalbini kendi mülkünden.

Sözün dürüst olsun, özün ise pak,
Karanlık pusuda sen ışığa bak.
Sırtını yaslama fani güclere,
Asalet tacını alnına sen tak.

Özünden uzaklaşma, aslın gibi kal,
Doğruluğu kendine daim rehber al.
Yabancı bahçede gül olacağına,
kendi bozkırında ulu bir dal ol.