Anne Hasreti Şiiri - İhsan Emmi

Bir çınar devrilir, gölgesi gider,
Dünya bir anda ıssızlaşır anne.
Gönül ne söylerse, hep sana der,
Gözyaşım seninle fısıldaşır anne.

Baba bir kale, surları sağlam,
O varken dertler kapıdan döner.
Yokluğun içimde bitmeyen akşam,
Sen gidince evin ışığı söner.

Meğer o dağmış sırtımı verdiğim,
Rüzgardan, yağmurdan koruyan beni.
Şimdi her adımda geriye döndüğüm,
Bir çocuk edasıyla ararım seni.

İçimde bir çocuk, hiç büyümemiş,
Dizine yatmanın hasretini çeker.
Hayatın yükünü sanki bilmemiş,
Her gece sessizce boynunu büker.

Sahipsiz kalmakmış asıl gariplik,
Makamın, şöhretin hükmü kalmazmış.
Gönülde sökülen o ince iplik,
Sizsiz bir daha hiç dikilmezmiş.

En büyük yalnızlık sessiz odalar,
Sesinizi arar her köşe, her yan.
Siz gidince başlar derin yaralar,
Eksik kalır artık yaşanan her an.

Dua dua dökülür her gece adım,
Ruhunuz şad olsun, mekan cennet.
Sizden kalan mirastır bu feryadım,
Sevginiz kalbimde sonsuz emanet.