Sevda sarayı Şiiri - Murat Ülkü

Yalanla örülürse sevda sarayı,
Kişi kendi eliyle açar derin yarayı.
Seçmezse yüreginde akla karayı,
Ancak kendi kendini kandırır insan.

Tutmayı bilmeli sevdiğini insan elinde,
Sevdasını gizlemeli gönül dilinde.
Savrulup gitmemeli yalan yelinde,
Sevgi yürekte beslenen candır.

Kıymet bilenleri kat yaşamına,
Işık saçanlar, girsin hep sol yanına.
Leke sürdürme hiç insanlık şanına,
Vefa dediğimiz asıl imandır.

Sevgiyle bakmalı her bir bakışa,
Yürekten yol bulmalı o zor yokuşa.
Gönül bir çiçekse, aşk benzer kışa,
Sevgisiz hayatın tadı yalandır.

Sözüne sadık kal, özünü satma,
Vefa kapısını sakın kapatma.
Yarin kucağına şüphe fırlatma,
Sadakat insanın asıl şanıdır.

Zor günde yanında dursun o kişi,
Vefayla hallolur dünyanın işi.
Sönmesin hiçbir zaman gönül ateşi,
Sözünde durabilmek mertlik şanıdır.

Görünüşe bakıp aldanma sakın,
Hakikat kapısı dürüste yakın.
Zamanı gelince o kutlu akın,
Karanlık ruhlara büyük fermandır.

Garip Murat yazar, hak yolu gözler,
Yalanla dolanla yorulur özler.
Gönülden dökülen bu sade sözler,
Anlayan dertliye eşsiz dermandır.