Vefa Sarayı
Gözden düşen yaşın hesabı sorulmaz,
Gönle düşen ateşin külü yorulmaz.
Aşk öyle bir dert ki dermanı kendinde,
Sadakat yoksa eğer, saray olsa durulmaz.
Zaman geçer, anılar birer birer silinir,
Vefasızım elinde umutlar sersefil edinir.
Gönül saray dediğin bir harabeye döner,
Işığı sönmüş evde, kimsesizlik bilinir.
Hem zehri sunan eldir, hem panzehri içiren,
Kendi rüzgarındır seni buralardan geçiren.
Ne giden geri gelir, ne kalan huzur bulur,
Aşktır insanı en çok kendinden vazgeçiren.
Kayıt Tarihi : 29.05.2026 13:54:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Okul dergisi için yazmıştım. İlk kıtayı 1 ay içinde ancak yazdım, ama son iki kıtayı 2 günde yetiştirebildim. Pek bir hikayesi yok, şiirin kendisinde hikaye var zaten.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!