Gölge Sarayı Şiiri - Kasım Kobakçı

Gölge sarayında yansımalar süzülür ırmaktan,
Can, sonsuz gerçeği seçer daima bu tuzaktan.
Faniliğin sırrı gizlenir kara bir hevesle,
Fikir dağları aşar, yürür pür nur bir nefesle.
*
Rüya aleminde yıldızlar kayarken derinden,
Varlık denizleri dalgalanır kendi yerinden.
Gölgeler işaret verir asude ufuklara,
Bilgi kanat açtırır insana, yüce doruklara.
*
Fani kelimeler anlatamaz o büyük varlığı,
Zaman daraltır daima bu geçici darlığı.
Simgeler kılavuzluk eder silinmez izlere,
Hikmet kapıları açar umut bekleyen bizlere.
*
Dünya tiyatrosu sahneler geçici dertleri,
Cesaret sınar meydanda bükülmez mertleri.
Zahir örtüsünü kaldıran ateş gibi yanar,
İdrak çeşmesinden sular içip sevince kanar.
*
Temsili rüzgarlar savurur kuru yaprakları,
Yağmur bereketle sular kurak toprakları.
Cisimler manaya ulaşmak için birer araçtır,
İrfan yolcusuna kavuşmak en kıymetli taçtır.