Sessizce Çekildim Hayattan

Antoloji.com mobil uygulaması Şiirler, şairler, mesajlarınız ve gruplarınız telefonunuzda. iPhone ve Android için ücretsiz. Uygulamayı İndirİndir
Sempatiksair Emrah
112

ŞİİR


4

TAKİPÇİ

Sessizce Çekildim Hayattan

Kalabalıklar geçti adımın üzerinden,
Kimse dönüp bakmadı içimde ölen şehirlere.
Ben, kendi sesimin yankısına mahkûm bir yolcu,
Yavaş yavaş çekildim hayatın kıyılarından.

Artık ne sabahın bana söyleyecek sözü vardı,
Ne de akşamın koynunda dinlenecek bir umut.
Güneş, pencereme uğramayı unuttu;
Gölgem bile benden önce terk etti beni.

Bir zamanlar kahkahalar ektiğim yollarda,
Şimdi yalnız ayak seslerim dolaşıyor.
Her adım, içimde kırılan bir aynanın sesi;
Her nefes, eksilen bir ömrün sessiz tanığı.

İnsan en çok konuşacak kimsesi kalmayınca susarmış;
Ben sustum...
Öyle sustum ki,
İçimdeki fırtınalar bile ses çıkarmaktan vazgeçti.

Yüreğim, pas tutmuş eski bir kapı artık;
Ne gelen var, ne çalan...
Hatıralar ise izinsiz girip çıkan rüzgârlar,
Her gelişlerinde biraz daha eksiltiyor beni.

Kırıldığım yerlerden çiçek açmadı bu kez.
Yalnızca sessizlik büyüdü damarlarımda.
Acı, adımı ezberledi;
Hüzün, yüzümü kendine yurt bildi.

Geceler uzadıkça küçüldü içimdeki dünya.
Yıldızlar bile gözlerime bakmaya utandı.
Ay, omzuma bırakıp solgun ışığını,
Hiçbir şey söylemeden çekip gitti.

Ben artık kaybetmeyi öğrenmiş bir mevsimim.
Ne baharım kaldı ne de beklediğim yaz.
İçimde yaprak döküyor bütün takvimler;
Zaman bile beni eski bir hikâye gibi unutuyor.

Soruyorum kendime:
Bir insan kaç kez yıkılır aynı ömrün içinde?
Kaç defa toplar kırılan parçalarını,
Ve kaçıncı sessizlikte vazgeçer anlatmaktan?

Hayata küskün değilim belki...
Sadece yoruldum.
Sürekli eksilen yanlarımı tamamlamaya çalışmaktan,
Hep güçlü görünmek zorunda kalmaktan.

Şimdi usulca çekiliyorum gürültülerden.
Ne bir veda bırakıyorum ardımda,
Ne de bir sitem...
Çünkü bazı ayrılıklar kelime istemez.

Belki bir gün,
Rüzgâr ismimi unutur.
Yağmur gözyaşlarımı denize karıştırır.
Ve acılar, artık beni değil;
Yalnızca geçmişi hatırlar.

O vakit anlarsınız...
En derin yalnızlık,
Bir odada tek başına kalmak değildir.

En derin yalnızlık;
Kalbin hâlâ atarken,
Kimsenin içindeki sessiz çığlığı duymamasıdır.

Sempatiksair Emrah
Kayıt Tarihi : 27.06.2026 20:29:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!