Serpil Koçar Şiirleri - Şair Serpil Koçar

Bana Emanet Edilmiş Aşk

O gün yıkıldığın yerde
Ben yoktum.
Ama kader
Sessizce yolumuzu örüyormuş.

Bana geldiğin o gün açıldı hayatımda yepyeni bir sayfa.
Aynı şehirde, aynı havayı soluyor, aynı gökyüzüne bakıyorduk.
Geldiğini bilmek yüreğimi kıpır kıpır ediyordu;
Heyecan sarıyordu tüm benliğimi.
Seni gördüğüm o an dünya durmuştu sanki;
Dizlerimin bağları çözüldü, bana sarıldığın o an.

Dene Be Güzelim

Bazen insanların gerçek yüzlerini görmek
Çok incitir, üzer insanı; kalbi güzel olanların.
Kimseyi üzmemek için kırk takla atan,

Erkek:
Geceler sessiz, sokaklar sensiz,
Her adımda adını fısıldıyor rüzgar.
Kalbim seni arıyor her köşe başında,
Özlemle dolu bir yol bu,
Ama bil ki, sabırla bekliyorum seni.

Bekleyiş

Beklemek nedir bilirmisin sen?
Gelmeyeceğini bile bile beklemek
Kapının her çalışında heyecanla koşmak
Çalan her telefonda “sen misin?” diye bakmak

Yüreğimdeki Yangın

Yüreğim yanan bir orman misali, alev alev yanıyor,
Sevgiden yana hiç gülmedi benim yüzüm.
Kime sarıldıysam sevgiyle, aşkla,
Anlamadı kimse yüreğimdeki yangını.

BELKİ BİR GÜN

Aklım yine darmadağın…
Duygularım mantığımla çarpışıyor
Mantığım sessiz bir mahkeme gibi
Her gece beni yeniden yargılıyor.

“Ben Bunu Hak Etmedim”

Ben sadece sevilmek istemiştim.
Zor değildi aslında istediğim,
Biraz anlayış, birazcık güven,
Biraz da elimi bırakmayan bir yürek…

Çocukluğum Olmadan

Ben çocuk olmadım, oyuncaklarım hiç olmadı.
Fakirdik biz; dolu dolu bebeklerim yoktu.
Parklara gidip salıncaklara binmedim,
Evde anneme yardımcı olan bir kız çocuğuydum.

Bende Kalan Gerçek

Dürüstlüğüme kefil olurum,
Ama herkesin taşıyamayacağı bir ağırlıktır bu.
Çünkü ben doğruyu söylerken
Kimseyi incitmemeye değil,