Serpil Koçar Şiirleri - Şair Serpil Koçar

Bir Nefesin İçinde Sen

Sen ve ben
Olduk artık bir nefes,
Sabah güneşim gibi doğuyorsun içime,

Bir Çift Sözün Yeterdi

Gerek yoktu silaha,
Bir çift sözün yeterdi beni öldürmeye.
Böyle sessiz kalmaktansa iyiydi,
Beni öldürüp de gitmen.

Gönlüme bir yar isterim, sol yanıma bir gönül,
Yüreğime yoldaş, hayatıma sırdaş olacak;
Yanında huzur bulduğum, gönlüne sığındığım,
Ruhumu okşayan, yüreğimi seven bir yar isterim.
Her sabahıma sevgiyle doğacak, ömrüme umut katacak.

Sevdiceğim
Sana bu satırları yazarken
kalbimde tek bir dilek var:
Bir yuva istiyorum seninle.
Duvarlarını sevgiyle, çatısını umutla ördüğümüz,
içinde huzurun hiç eksilmediği bir yuva.

Bize Öğretilenler

Biz nasıl mı büyüdük?
Bize birçok şey öğretildi
Büyüklerimiz tarafından.
Annelerimizden, babalarımızdan.

Bodrum’un Sessiz Şarkısı

Mazinin izleri kazınmış taşlarına,
Her sokak, her cadde saklar anılarımı.
Gençliğim geçti burada, gülüşüm de gözyaşım da,
Her köşesinde gizlidir yaralı mazim.

Bu Gece Ölüm Bana Dokundu

Bu gece ölüm yokladı sanki beni
Bir an bedenim bana ait değildi,
Ruhum bedenimden çıktı sanki
Nefesim yönünü şaşırdı.

Bu Nasıl Bir Sevdaydı

Ben seni bir bebeğin masumluğu kadar
Tertemiz bir aşkla sevmiştim.
İnsan olan, yüreğinde merhamet taşıyan,
Sevdiğine böyle yapar mıydı?

Buram Buram Ben Kokan Şiir

Bu sabah kalemimden hüzün damlıyor,
Sanki içimde bir yer, sessizce kanıyor.
Gökyüzü kapkara… Yağmur indi inecek,
benimle konuşur gibi,

Bu Sabah Özleminle Uyandım

Bu sabah özleminle uyandım yine,
aklımda sen,
yüreğimde sen,
tüm hücrelerime kadar