SESİNE SARILDIM
Bu sabah
Yüreğimde bir hüzünle uyandım,
Ne rüyaydı tam olarak
Ne de uykusuzluk.
Sesinin Tınısında
Sesinin tınısında kayboldum bu gece,
Her hecesi yüreğime dokundu usulca.
Gözlerin düştü hayallerimin kıyısına,
Bir gülüşünle sardım bütün karanlığı,
Sessizce Biz
Birlikte susmayı öğrendik önce.
Çünkü her sessizlik
Kaybolmak değildi.
Bazı susuşlar vardı ki
Sessiz Vedâ
Sessizce kayboldun, gittin ansızın hayatımdan.
Bir vedayı bile çok gördün şu kadına, vefasız.
Ne fırtınalar koptu zavallı yüreğimde;
Gittiğin o günden beri kıyametler kopuyor ben de.
Sessiz Bir Çığlık
Sessiz bir çığlık var tam yüreğimin orta yerinde
Öylesine bağırıyor ki feryat figan edercesine
Özlediğim sevdam yok yanımda diye
Sessizliğine Sığmayan Özlemim”
Ben seni özledim…
Ama öyle basit bir özlem değil bu;
Bir sesin eksikliğiyle başlayan,
bir gülüşün yankısında büyüyen,
Sessizliğin Şarkısı
Konuşmadım bu kez, sustum sadece,
Yorgundu kalbim, kelimeler yük oldu dilime.
Artık anlatmak değil, anlaşılmak istiyordum,
Sessizliğim bile beni dinlesin istedim.
SESSİZLİĞİN YEMİNİ
Gizemli bir suskunluğun dargın diliyim
Kan gülleri büyütürüm sabır saksılarında
Şimdi gelip beni alsan bir tepeye çıksak
Şişşş Sessizlik, lütfen sessiz olun,
Bu gece acılarımı, hüzünlerimi uyutacağım;
Kimse ses çıkarmasın, yoksa canımı yakıyorlar,
Hepsi uyusunlar, uyanmasın hiçbiri.
Şşşşt Sessizlik
Sessizlikteki Özlem
İçimde bir hüzün var,
ne için, bilmiyorum.
Belki sesini duymadığım için,
belki kalbimde adını sayıklayan bir boşluk için.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!