Gözlerin bahar güneşi gibi doğar içime,
Kiraz çiçekleri düşer bakışlarından ruhuma.
Unuttuğum düşler uyanır birden,
Ve ben yürürüm senin ışığında,
Kelebekler konar ellerime, çiçekler serer yoluma.
Göz Pınarlarım Kurudu
Ağlamaktan gözümde yaş kalmadı sayende,
Göz pınarlarım kurudu sana ağlamaktan.
Nasıl kıydın bu yüreğin en derin sevdasına?
Oysaki sen benim en kıymetlimdin,
Gözyaşları Emanet
Gözyaşları herkese emanet edilmez,
Her avuç tutamaz düşen acıyı.
Ben seni sevdim, kalbimi verdim,
Ruhumu susturup adını koydum gecelere.
Gül Kokulu Ya Resûlallah
Ey âlemlere rahmet gönderilen,
Adınla titrer gönlüm,
Bir gül açar içimde,
Salavatlarla büyür sevgim,
GÜLÜŞÜM ŞAHİDİMDİR
Gülüşlerim var benim,
Kolay kazanılmamış,
Ucuz sevinçlerden değil.
Her sıkıntıya eyvallah diyen,
Günahın Rüzgarı
Kalbim titriyor,
Adını fısıldıyorum karanlığa.
Aşkın rüzgarına kapılıyorum,
Ama vicdanım susmuyor.
BU SABAH GÜN DOĞMADI
Bu sabah benim için gün doğmadı,
Her yer kapkaranlık, seni düşünmekten
Bütün alışkanlıklarımdan vazgeçtim. Sessize aldım sadece kendimi.
Güneşim Seninle
Senin ellerinden doğan güneşi okudum,
Her kelimende kendimi buldum.
Kalbim hem sustu hem de ağladı,
Yaşadığımız her anın kıymetini anladım.
Dışarıda güneş açmış bu sabah, mis gibi
Sen geldin aklıma; gülüşün kadar sıcacıktı
Bakışların kadar parlaktı bu sabah güneş
Tüm dünyayı aydınlatıyordu, parlaklığıyla
Sahilde insanlar elele yürüyorlardı
GURURUN ARDINDAKİ ÖZLEM
Sessizliğe gömüldü adın bir akşamüstü,
ne bir veda, ne bir neden…
Sadece sustun,
ve ben sustuğun yerde büyüttüm binlerce “neden”i.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!