Serpil Koçar Şiirleri - Şair Serpil Koçar

Hayat Yolu

Adına hayat dediğimiz bu yolda yürüyoruz,
Bazen sessiz, bazen fırtınalı,
Alabora olmuş bir gemi misali.

Haydi bir şarkı söyleyelim şu yalan dünyaya,
Bütün ışıklarını yakalım karanlıkta kalanların.
Dağıtalım gecenin gölgesini, yok edelim
Gözlerimizdeki umutsuzlukları, haydi!

Haydi gülümseyelim her şeye inat, kahkaha atalım,

Sevgili,

En derinden, en hasretinden yeni şiirler yazdım, bak sana.
Haydi çık gel, gittiğin o uzak şehirden;
Haydi çık gel, gittiğin o yollardan.

“Haydi Şimdi Gel”

Haydi şimdi gel, ellerimden tut,
Çocuklar gibi koşalım sokaklarda,
Kahkahalar atalım rüzgârla yarışarak,
Bir parkta salıncağa binelim birlikte,

Hazan Vakti Gönlümde

Bir yaprak daha düştü gönlümden,
Takvimden bir gün daha eksildi.
Ömrüm akıyor sessiz, sensiz, anlamsız,
Rüzgâr gibi geçip gidiyor fark ettirmeden,

Hesap Kapandığında

Ne mi istiyorum…?
Cepte umut kalmayınca
Veresiye dağıtılsın mutluluk,
Bir bakkal defteri gibi hayata yazılsın adım,

Hira Dağı'nın eteklerine çıkasım var bugün,
Eteklerine tutunup zirvesine tırmanmak.
Kollarımı açıp sonsuzluğa, Yaradan’a haykırmak,
Yankılanan sesimi dinleyesim var;
İçimdeki yanardağı patlatırcasına bağırmak,

Hoşça Kal

Hoşça kal...
Bu iki kelimeyi söylerken
Dudaklarımda senin suskunluğun var hâlâ.
Ne bir özür,ne bir bahane…

Hoşçakal, sevdiğim, hoşçakal, sevgilim.
Ben sevdim seni, hem de delicesine.
Sitem etmek için yazmıyorum bu satırları;
Görmedin yüreğimdeki sana olan sevdamı.

Hoş Geldin Gönlüme

Hiç beklemediğim bir anda dokundun hayatıma,
Bir tebessümünle dağıldı içimdeki sis,
O ince fikirlerin, o derin bakışların
ruhuma işleyen bir dua gibi geldi.