Serpil Koçar Şiirleri - Şair Serpil Koçar

BU SABAH GÜN DOĞMADI

Bu sabah benim için gün doğmadı,
Her yer kapkaranlık, seni düşünmekten
Bütün alışkanlıklarımdan vazgeçtim. Sessize aldım sadece kendimi.

Dışarıda güneş açmış bu sabah, mis gibi
Sen geldin aklıma; gülüşün kadar sıcacıktı
Bakışların kadar parlaktı bu sabah güneş
Tüm dünyayı aydınlatıyordu, parlaklığıyla

Sahilde insanlar elele yürüyorlardı

GURURUN ARDINDAKİ ÖZLEM

Sessizliğe gömüldü adın bir akşamüstü,
ne bir veda, ne bir neden…
Sadece sustun,
ve ben sustuğun yerde büyüttüm binlerce “neden”i.

Ahu gözüm, ceylan bakışlım…
Seni sevdiğimden haberin var mı?
Ben gönlümü sana kaptırmışım,
Bir çiçek gibi açıyorsun yüreğimde.
Haberin var mı, yar?

Ah Hakim Bey, ah…
Ne anlatayım ki ben,
Gülüşümü çalanlardan,
Kalbime yük olanlardan,
Bir parça huzuru bile bana çok görenlerden şikâyetçiyim.

HASRETLE BEKLEYEN

Yağmur erken geldi bu şehre,
Ben senden önce uyanıyorum hâlâ.
Umutlarım fakir değil gönlümde,
Sadece özlemle dolu yüreğim.

Sensiz Sokaklar

Bu gece senin hayalinle çıktım sokağa,
Ellerin belimde, gözlerin gözlerimde.
Hayalinle yürüdüm saatlerce soğuk ve karanlık sokaklarda,
Seni sana anlattım bomboş caddelerde,

Göğsünde uyuyormuş gibi hissettim bu gece
Yatağa hayalinle girdim, kokunu hissettim
Sıcaklığın sardı bedenimi usulca, her köşemde hissettim
Gözlerin gözlerime kitlendi adeta, kayboldum

Sessizliğe gömülür odam, yalnız gecemde

Hayallerimin Kaptanı

Seninle yaşamak istediğim hayallerimin kaptanı olur musun?
Rotayı sen oluştur, ben sadece sana inanıp güveneyim.
Dalgalar yorsa da gönül gemimizi,
Ben huzuru bulayım dizlerinde,yüreğine sığınayım.

Hayat Yolu

Adına hayat dediğimiz bu yolda yürüyoruz,
Bazen sessiz, bazen fırtınalı,
Alabora olmuş bir gemi misali.