Takdir edilmeli ilkin, değilse nafile,
Her adım varacak değil ki menzile,
İsteyen neden istediğini bilse bile,
Gayrı hikmetlerin sahibi ne dilerse.
Geceden sabaha uzar eşsiz sevdam,
Huzurda benlikten de geçer,kul olurum,
Hatalarımla kabul görür,aşka yol olurum,
Secde de kendimi bulur,senlik de yok olurum.
Çay faslı gibidir insanları tanımaya çalışmak,
Önce rengine kanar, sonra samimiyetini koklarsın,
Yeterince demlenmiş mi onu da yudumlarken anlarsın,
Damağında kalmışsa tadı, her sohbet ortamında anarsın.
Artık mücadele etmekten yoruldum boşluklarla,
Çektiğim küreklerle de bir yere varmıyor sandalım,
Bütün alem bir olmuş,sanki benimle eğlenir gibi,
Sen güçlüsün,yıkılmazsın diyor,içimdeki küçük çocuğa.
Büyüyemedik,hep bir yanımız çocuk kaldı,
Uzaktan kaçamak bakışlardı bizim sevdamız,
Gözümüz gözüne denk gelse,utanırdık suçlu gibi,
Başımız yerde,içimizde ateş,hiç büyümeseydik keşke.
Buruk yüreklerin avuntusu kimi zaman yalnızlığı,
Dil susmuş,yürek içine akıtıyor geçmiş hüzünleri,
Seyretmekte vefadan uzak çoraklaşmış gönülleri,
Görmezden gelmeliyim insanım diye gezen cesetleri.
Günde kaç defa ölebilir insan,
Kaç kere yeniden nefes almaya başlar,
Sığdırmak istediğim hiç bir cümle yeterli olmadı,
Bu suskunluk hakkımın,hakkına tecavüz ediyor geceleri.
Hep mi ağır yanı bana düşüyor sevdanın,
Kadın dediğin müthiş güzel olacak arkadaş,
Bakışına, duruşuna, konuşmasına bunu yansıtacak,
Yerince, kararınca, adabınca v.s. ne demek iyi bilecek,
Güzelliklerin yüzde olmadığını ispat edecek cümle aleme.
Kadın dediğin eşsiz kucaklayacak arkadaş,
Aşkı doldurdum çuvala,
Dışından belli olduğu kadarıyla,
Sordum eşe dosta sahibi acep kim ola,
Her gören dedi, bulunur elbet bunca insanda.
Kimi dedi var idi evvelce biri saklımda,
Daha iyiyi ister insan,
Şükürsüzlük olduğunu bilmez,
Birinden, diğerine savurur umutlar,
Ömrün tek uğurlayanı zamana rağmen.
Daha iyiyi ister insan,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!