Hepimizin dilindedir sözden öze yol bulamaz,
Nefsin elinde oyuncak,bir türlü uygulanamaz,
Kaybedeli çok zaman oldu arama bulunamaz,
Sen en güzel hasletimiz,aslı unutulmuş edep.
Bir örf,bir ahlaki durummuş öncesi yaşadığımız,
Kurban olayım EDEP sahibine,
Durur vakarla dimdik ayakta bedeni,
Elini öpeyim,lafı anlayıp haddini bilenin,
Yüreğinden taşıp ayak altında zelil olsa bile.
Hiç olmanın ötesinde açtım sana gönlümü,
Okursan adına yazılmış son satırı eksik şiiri,
Tamamlamaya kalkma kendi zihninde bensiz,
Anlam katmadığın sürece,tam olmayacak sensiz.
Zamanın önünde arkasında olmakla tutunamıyorum,
Sanki işlemiyor gözlerimde donan kareler sakin öylece,
Hepsi akıyor kendi yönlerine,ortada sabit bir sen bakıyor,
Alıp götürüyor benliğimi,sensiz her heceyi bıraktım oluruna
Demiştim diye başlayan hiç bir sözün sonuyla ilgilenmez oldum,
Nem varsa çaldım taşa, taş inlemedi,
Yüzsüz olma ey gönül dedim dinlemedi,
Sureti veren içe hapsetti seni, sezdirmedi,
Gezdirmekten yılmadın, hırsların eksilmedi.
Ardını,önünü bilmem gözlerden girenin,
İnsanız ya,gerisinde neler gizlenir sözlerin,
Kazansan da,kaybetsen de solmasın asla güllerin,
Seni sen diye değil,el sözüne bakıp sever güvendiklerin.
Çok zor mahkum edilmek dar zihinde,
Aslında herkes aynı,
Sadece elbiseler farklı,
Yakışıklı ve güzel markalı,
Soy bedeni üzerinden ne kaldı.
Beden bir elbise, ruhun kabı,
Her şeye geç kaldığımı sanıyordum,
Konuşmaya,yazmaya,koşmaya,gülmeye,
Oysa ki hayat yeni başlıyormuş benim için,
Yeniden emekliyorum çıkarsız güzelliklere.
Kurulu düzenlerin üstüne basıyorum,
Yağız ruhlar kanat takmada,
Ebrehenin soyu efkarla bakmada,
Sahibi Hakk olan dava, söze akmada,
Ufkun ötesi, en ötesinden davet olunduk.
Yer, yer, yerin yarılası tutsa,
En kolayı kelime düzüp, şiir yapmak,
Zor olan kırmamak, kalemleri, kelamları,
Dahası da şair etiketini satıcıdan almamak,
Asıl olan derin saklamak, acıyanları, acıtanları.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!