Serkan Bol Şiirleri - Şair Serkan Bol

Yükseklerde bir şehirdeyim,
Dağlar arasında bir yerdeyim,
Bulutlar altında bir nehirdeyim.
Özlemin doruğa ulaştığı yerdeyim.

Dağlar sarıyor bedenimi,

Çatışma yaşıyorum.
Ruhum arka sokaklarda.
Elli kuruşa esir oldum.
Bir çılgın
Bir kurşun.
Belki de bir kasıt.

Vedayı ben istemedim elbet.
İstanbul şahidim,
Gönlümü açtığım meydanlar şahidim.
İstanbul biliyor sen de bil ey sevgili.
Vedayı ben istemedim elbet,
Şahittir İstanbul'um aşkıma.

Kar taneleri buzul kütlesi oluyor.
Eksi otuz iki uykularımı bölüyor.
Buzulda kan lekesi var.
Buzulda siyah var.

Kan lekesi ve ben,

Yağmurun içinde kaldım.
Islanıyorum,
Tenim değil, yüreğim üşüyor.
Kahrımdan kaldırımları parçalıyorum.

Hayat bana dokunuyor.

Anlatmak zordur benim yolcuğumu.
Yolumu bulmak zordur lakin.

Yol ve seyahat, özlemdi,
Yol ve seyahat, yaşamı bulmaktı.
Yol ve seyahat yaşamın kendisiydi.

Yağmurlu bir gece...
Düşlerimi eskittim senle.
Kaybolup gidiyorum bu gece
Ellerimi açtım semaya.
Yalvardım dön diye...

Yüreğim mecnun,
Yüreğim şems;
Yüreğim yol,
Yüreğim yolcu.

Ateş ve su aşka geldi.

Çok uzaklarda bir yerlerde deniz var.
Mavi dalgaların içinde hayat var.
Belki de bu geçen benim gemim.
Yola çıkmalıyım.
Denizler ötesi hayallerim var.

Sonbahar geldi,
Gönlümde hüzün bulutları,
Şarkıları çalınıyor hicranın,
Ve yağıyor binlerce hüzün damlası.

Yollara çıktım,