Serkan Bol Şiirleri - Şair Serkan Bol

Bakmayın bana öyle,
Zira gecenin rengi başka.
Gece karanlık,
Gece derin.
Aynadaki yansıyan ışık derin.
Ben oldum Gülendam.

Ahh ulan ahh.
Bilirim ben:
Orada olmak zordur bilirim.
Orayı görmek, düşlemektirr bilirim.
Arada kalmak,
Dökmeyi,

Perdelerin arkasında büyüyor ürkek gözler,
Kaçak sanki perdenin arkasındakiler.
Kaldırılamayacak ne çok hikaye var.
Bir varmış bir yokmuş,
İki dünya,
Yığınlarca yalan...

Kimse halimden bilmez.
Neredeyim kiminleyim?
Kimsesiz kaldım.
Yalnızlık benim içimde bir yerde.
Ne sevdayı bildim,
Ne hayatı.

Esiri oldum karanlığın.
Kimseye söyleyemediğim sözcüklerim var.

Takıldı kaldı zaman.
Kimseye söyleyemediğim sözcüklerim var.

Çiçekler hoyratça açılsa ne olur.
Açmaktan korkuyorum önümdeki perdeleri,
Aşktan ötesi yok derken gönlümde,
Çırpınıyor duruyor beynimdeki sorunlar.
Bedenim öyle yalnızken,
Kafamda dolaşan binlerce ses nereden geliyor.

Duru duru pınarlarımız,
Ayçiçeği yüzlerimiz,
Komşuya muhtaç anlarımız,
Bitirdik her şeyi kirlendik .

Sahip olmayı severiz,

Dokunsunlar dağlarıma ovalarıma,
Haydi senden de bir ömür olsun.
Geleceğim için kızım için bereket olsun.
Şarkılarıma huzur dokunsun
Keşkeleri bıraksınlar.
Gerçeklerle yol alsınlar.

Konuş bakalım ,
Ne söyleyeceksin,
Nedir senin tedirgin eden?
Vicdanının sesi mi dillendirilecek ?
Yoksa piyes mi sergilenecek?

Bilir misin dostum ?
Çıkartamazlar içimdeki kurşunu,
Sorun, benim içimde bir yerde.
Kurşun benim gönlüm işte.

2010 Kayseri