Dostluk;
Karşılığı olmadan yaşamaktır,
Ne olursa olsun kabullenmektir
Bilmeden de dokunmaktır,
Görmeden de yaşamaktır.
Sevmektir acısını dostun,
Gitmiş zaman,
Kalmış acılar.
Yalan olmuş her şey.
Dostluk yokmuş.
Gözlerim kapalı,
Öyle uzaklara gidiyorum ki!
Doyumsuz bir coşku yayılıyor içime,
Dalga dalga sesler geliyor kulaklarıma,
Bir martının sesi cıvıldıyor eşsizce.
Her şey gri
Odanın rengi gri.
Bahar hasreti çeken hayatım gri.
Maviyi de özledim.
Denizi de özledim.
Odamın bir kenarında kıvrılmış kedimi de özledim.
İroni...
Hem nefes alamıyorsun,
Hem de nefesten kaçıyorsun
Rüzgar savuruyor bilinmeyene...
Sükût!
Mabetler bile bile suskun.
Takvim yaprakları bir bir koparken,
Geleceği düşlemeyi bırakmak varmış,
Ömürlük hayatları tahayyül ederken,
Şimdi ket vurdu geleceğime yalnızlık.
Yalnız kalmayı kim diledi bilemiyorum,
Bir şehir var içimde.
Öyle kalabalık öyle gürültülü,
İnzivaya çekilmek istiyorum çoğu zaman,
Konuşmak istiyorum içimde büyüyen dünyamla.
Korkuyorum sanırım,
Her şeyin rengi değişirken,
Sonbahar gibi dökülürken cevherler,
Duygular kayıp gitti,
Tarih tekerrür etsin.
Dünde kaldı duygularım,
Sahip olsun bana anılarım.
Enstrümanlarımın sesi çıkmıyor.
Şiirlerimde hayal kırıklıkları.
Siyahı sevdim.
Siyah yol arkadaşım.
Düşünmek istemiyorum.
Erkencisi oldum hayatın,
Mışlı zamana takıldı sayacım,
Değerini koynumda taşıdığım sokaklar,
Merhamet,
Ve dahi insanlıkken meselem,
Gördüm kör noktaları hayatın.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!