Elveda yoktu aşkımızda.
Daha dün gibi yakındı gerçeklerimiz
Elvedayı hayallerimize bile yakıştıramazken,
Şimdi döküldü dudaklarımıza ayrılık.
Veda ederken birbirimize,
Ah Azize!
Bırakma beni!
Zamanın içinde geliyor acılarım.
Sığdıramıyorum kendimi dünya denizlerine,
Sanki her günüm bir öncekiyle aynı.
Günlerime yeni bir nefes ol Azize.
Kaç zaman oldu senden haber almayalı,
Ne gören var seni,
Ne duyan...
Neredesin şimdi?
Bir bilinmezliği tercih ettin gittin!
Zamanın dehlizi ikimizi de yuttu.
Ankara
Sen söyle:
Seni nasıl yaşayayım?
Sen gözlerimde:
Geçmeyen günlerin öyküsü,
Sigara dumanlarının arasında,
Ankara sevgisini saklıyor insanlardan,
Nedense gülümsemiyor yüzlere Ankara,
Anlatamıyorum işte Ankara seni,
Ankara bozkır,
Ankara gönlümde sarı sarı hasrettir.
Sessiz çığlıktır içimden gelen,
Her bir yanımda yağmacılar,
Ayaz sokaklarda tir tir titriyorum.
Yaşadıklarımı anlatamıyorum.
İstanbul'a dönmek artık hayal.
Herşeyim karıştı.
Geçmeye kalmaya karar veremedim,
Bilmediklerimle hesaplaşıyorum.
Duygularım sarhoşluğu çarparken başıma,
Başım yaslanacağı omzu arıyor.
Sen nerdesin?
Hiç beklenmedik anda kırıldı umutlarım.
Aç kapını,
İç döküşlerimi paylaşacağım senle,
Biraz eksik,
Biraz yarım,
Sana anlatacaklarım var.
Şimdi kırdın prangaları öylemi?
Özgürlük şarkısı mı söylüyorsun öylece.
O halde neden gözlerinin gülmüyor?
Öyle anlar var ki tarifi yoktur.
Bazen yaşamak zordur,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!