Sen siyah ben Beyaz

SEN SİYAH, BEN BEYAZ

Sen siyahtın...

Gecenin en koyu sessizliği gibi.

İçine kapanık,

Derin,

Kimsenin kolay kolay okuyamadığı bir kitap...

Ben beyazdım.

Bir sabahın ilk ışığı gibi,

İnandığım her şeyi olduğu gibi söyleyen,

Kalbini saklamayı bilmeyen bir adam...

Belki de bu yüzden

Aynı gökyüzünün altında

İki ayrı mevsim gibi yaşadık.

Sen siyahı sevdin...

Ben beyazı...

Ama aşk,

Hiçbir renge sığmadı.

Ben sana umut getirdim,

Sen bana yalnızlığı öğrettin.

Ben gülüşlerimi serdim önüne,

Sen suskunluklarını bıraktın avuçlarıma.

Ne seni değiştirebildim,

Ne de kendimi.

Çünkü insan,

En çok sevdiğinin karşısında

Olduğu gibi kalıyormuş.

Sen siyah...

Ben beyaz...

Bir satranç tahtasının iki rengi gibiydik.

Yan yanaydık,

Ama hiçbir zaman

Aynı karede yaşayamadık.

Birimiz geceyi seviyordu,

Birimiz güneşi...

Birimiz susarak konuşuyordu,

Birimiz konuşarak susuyordu.

Yine de sevdim seni.

Çünkü aşk,

Benzer olanı değil,

Kalbine dokunanı seçermiş.

Bazen düşündüm...

Acaba siyahla beyaz

Bir gün gri olabilir miydi?

Belki olurdu...

Eğer ikimiz de

Biraz birbirimize benzeyebilseydik.

Ama sen

Karanlığını bırakmadın.

Ben de

Aydınlığımdan vazgeçmedim.

İşte o gün

Ayrılık usulca oturdu aramıza.

Ne kavga ettik,

Ne bağırdık.

Sadece...

Sessizlik büyüdü.

Ve sessizlik,

Bütün cümlelerden daha ağır geldi.

Şimdi aynaya bakıyorum.

Eskisi kadar beyaz değilim.

Acılar,

Biraz siyah kattı ruhuma.

Belki sen de

İçinde küçük bir beyazlık taşıyorsundur artık.

Çünkü hiçbir sevda,

İnsanı başladığı yerde bırakmaz.

Ya eksiltir...

Ya olgunlaştırır.

Ben seni suçlamıyorum.

Sen siyah olduğun için değil,

Ben beyaz kaldığım için de değil.

Belki kader,

Bizi sadece

Birbirimize ayna olmak için karşılaştırdı.

Sen bana sabrı öğrettin.

Ben sana sevgiyi...

Sen bana gitmeyi gösterdin.

Ben sana kalmayı...

Ve şimdi...

Sen kendi gecene yürüyorsun.

Ben kendi sabahıma...

Ama biliyorum,

Bir gün gökyüzü akşam olunca,

Siyahla beyaz

Yine aynı ufukta buluşacak.

Belki geç olacak...

Belki hiçbir şey eskisi gibi olmayacak.

Ama ben,

Sana dair bütün renkleri

Kalbimin en sessiz köşesinde

Taşımaya devam edeceğim.

Çünkü bazı insanlar

Hayatımıza renk olmak için değil,

Renklerimizin anlamını öğretmek için gelir.

Sen siyah oldun...

Ben beyaz kaldım.

Ama ikimizin arasında yaşanan o sevda,

Ne siyaha sığdı,

Ne beyaza...

Sadece yüreğimin en derin yerine yazıldı.

DELİNİN BİRİ
HAMZA CAYMAZ