İnsanlık İslâm’la tanışmalı,
Bilmeli imanın kıymetini.
Kur’ân’a, sünnete danışmalı,
Almak için cennet biletini.
Faydası olmaz etsen de iman,
Dinin temeli tevhittir,
Bizlere düşen teyittir,
Kurallar açık ve nettir…
Hakk’tan gelen her şey haktır,
Kara sürülemez, aktır.
Sen bir kulsun! Olamazsın kusursuz,
Uyarsın bazen şeytana, nefsine.
Yaptığından olmalısın huzursuz,
Tövbe etmelisin hemen hepsine.
İşlemiş olduğun her bir hasene,
Ey Müşrikler! Düştüğünüz durum vahim,
Resulü doğru yola iletti Rahîm,
Ortak koşanlardan değildi İbrahim… (as)
Hazreti İbrahim’e yakınız derler,
Putlara tapınmaya devam ederler.
Bu dünyada her bir beşer,
Kulluk sınavında pişer,
Bazen hayır bazen de şer…
Allah’tan her ikisi de
Öyle der bizim akide.
Müşrikler ehl-i kitaba sormuş,
Resul’le ilgili var mı kanıt?
Kitap ehli yalana başvurmuş,
Olumsuz olmuş verdiği yanıt.
Müşrikler: “Resul değilmişsin sen,
Yahudi ve Hristiyanların her biri,
Beklemişler dört gözle yıllardan beri,
Müjdelenen ahir zaman Peygamberi…
Kitaplarda O’nu anlatır satırlar,
Ehl-i Kitap bunu çok iyi hatırlar.
Rabbe iftira atar müfteri,
Yalanlayıp durur ayetleri,
Bitmez alay ve hakaretleri…
Zalimler eremez kurtuluşa,
Dünyada geldiler dolduruşa.
Hazreti Muhammed okurken Kur’ân’ı,
Kulak verir müşrik, kaçırmaz bu ânı,
Düşünmez; dinledikçe artar isyanı…
Anlamaz; kalbi hakikate kapalı,
İşitmez en güzeli; kulak tıpalı.
Bitti dünyalık geçici alayişi,
İşitilir feryadı ve inleyişi,
İşte karşısında cehennem ateşi…
“Ah! Keşke gönderilsek tekrar dünyaya,
Başlayacağız Allah’a inanmaya.”
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!