Düşmana karşı yoktu korkusu,
Niyeti şehit olma arzusu,
Çünkü vatan idi söz konusu,
İmanın gücüdür Çanakkale.
Metrekareye altı bin mermi,
Ayrılmadı hiç yanından,
Sevdi çok; hem de canından,
Dinle! Enes’in (ra) ağzından:
“Ne kızdı ne kaşı çattı,
Değişmedi yüzün hattı.”
Eğilir ağaç yaş iken,
Bazıları bunu çok iyi bilirken,
Diyorlar ki; “onlar bebe, daha erken,”
O güzel güllere batırmayın diken.
Rahatsız olmayın değerlerimizden,
Hüzne ortak oldu vatandaş,
Gönderdi giysi, gıda ve aş,
Her zaman yanındayız kardaş,
Geçmiş olsun Kahramanmaraş.
Bir medya var ki adı fondaş,
Vetoya kalkan bir el
Barışa olur engel
Adalet mi? Simgesel…
İlginç; bu nasıl güçtür?
Dünya beşten büyüktür.
Eller, ayaklar gelecek dile,
Yapamazsın sen orada hile,
Ne kadar uğraşsan da nafile.
Ebedi hayat seni bekliyor,
Bu hakikatin farkında mısın?
Rabbimize ortak gördüler cinleri,
Yıkanmış şirkin suyuyla beyinleri,
Cehennem olacak onların inleri…
Allah’ın olmaz kimseye ihtiyacı,
Bunlar düpedüz katıksız iftiracı.
Varlığına var bir sürü delil,
O’nu inkâr eden olur zelil,
Sıfatlarıyla bilinir Celil…
İdrak edemez O’nu bu gözler,
Her hâlükârda O bizi izler.
İlahi vahye kulak ver, kör kalma!
Zararlı çıkarsın, inkâra dalma!
Bu bir öğüt, ister al ister alma…
Tebliğ etmektir O’nun vazifesi,
Gerisi kulun kendi meselesi.
Konuşmada da vardır bir sınır,
Kaçırma topuzun ayarını!
Mümin bundan şiddetle sakınır,
Düşünür bugünden ta yarını.
Müşriğin putlarına söversen,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!