Mürtedin zararı dokunur kendine,
Kâfir olan dostlarıyla batacaktır.
Müslümanlar sahip çıkarak bu dine,
Can ve malını ortaya atacaktır.
Kalbi; Allah, cihad aşkıyla örülü,
Kâfirden, münafıktan bir medet umma!
Gerçek dostlar bildirilmiş gözün yumma!
Ayetler net, mahşerde mazeret sunma!
Geçerli olmaz vereceğin savunma.
Gerçek dostun birincisi yüce Allah,
Kimi ehl-i kitap aşmış haddini,
Oyun ve eğlenceye almış dini,
Vermelisin bunlara sen tepkini…
Şeytanın taraftarlarına uyma!
Onlardan dost olmaz, yakınlık duyma!
Hızlıca yayılınca İslâmiyet,
Yahudilerde oluşmuş kin, nefret.
Başlamış kıskançlık ve de adavet…
Kötü hisler beslemeleri niçin?
Sadece iman ettikleri için.
Girmişler Müslüman meclisine,
Sözde Allah’a iman etmişler.
Güvenmeyin bunlar gibisine,
İnkâr üzere gelip gitmişler.
Açığa çıkar gizledikleri,
İnsanlar yoldan çıkmış,
Ahlâksızlık diz boyu.
Dini temelden yıkmış,
Bu mu Müslüman soyu?
Kötülüğü görenler,
Tarihte çok acayip bir millet,
Herkesin başına belâ, illet,
Düştüğü durum ise hep zillet…
Bulamamış umduğu rahatı,
Sürgünle geçmiş dünya hayatı.
Yahudiler ve Hristiyanlar;
Son Peygamberi tanır, anlar,
Buna rağmen O’nu yalanlar…
İman etseler ne olurdu?
Kötülükleri affolurdu.
Allah, Resulüne vahyetti,
O’na Peygamberlik lütfetti,
Şunu kesinlikle emretti:
“Tebliğ et Allah’tan geleni,
Göster tevhit mücadeleni.”
Ey Ehl-i Kitap! Dinle, aklın al başa!
İslâm’ın ahkâmına teslim ol, eğil!
Habersiz değilsin, çıkarma kargaşa!
Tutmuş olduğunuz yol doğru yol değil.
Birçoğu çağrılara kulak tıkadı,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!