Bir köz istedim sezinlenişlerime
Benliğime gelsin suların derinliği
Bir düş istedim gerçeklerin içinde
Onunladır bilsin kalbimin sessizliği
Belki fırtına ardı gri gökyüzü
(Her şey)
Bir kaç söz öncesiydi
Yakınına durdum
Bir kaç gün sonrasıydı
Dünümden durgun
Bugünden vurgun
Sandıkta bırakılır
Sandığım anılarım
Açınca görünmezlerde
Aniden hatırlanır
Ne umutlar yazarsın
Baygınlık geçiriyorum yavrum
Aşkının o ağdalı kokusundan değil
Üstüme yağmakta olan
O alelade kendini tekrar eden kelimelerden
Bayılmaya karşı koymak istemiyorum güzelim
Dinlen biraz
Unutup geçtiğin yolları düşün!
Yoldan geçtiğinde
Unuttuğum neydi diye düşünme
Sadece yolu düşün!
Kaybettiklerinin farkına varırsın da...
Hatlar kesildiğinde yoğunluk gelir insanın aklına, iletişememekse yalnızlığın ta kendisi. Seslerin dönüştürülmeden, direkt olarak uçuşmasını isterdim soluduğum havada; ama bunu da düşününce, hadi biraz değil belki sorunlu bir zamanda derinlemesine eşince kendimi de yansıtan, dönüştüren bir aygıt gibi görür, hatlar kesikse de eğer, varlığım bir külçe yığını gibi gelir: algılayan beynimin nöronlarının elektriksel bağlantılarının iletişiminde. Ve sana ulaşmak zorunluluksa eğer, kendimi hatalı yapılmış bir makine gibi değil, bir insan, bir canlı, organik bir bütün gibi hissetmek için hattın öbür ucunun dönüştürülmüş sesini beklemem gerekse de her yoldan ben ulaşmaya çalışırım: eskinin yeni masmavi günlerine. Hadi bir ses ver artık!
1997 - İstanbul
Yazın maviliğinde hayallerle yüzerken
Sonbaharın yaprak dökümünde geçmişi anarken
Kışın beyazında buruk bir huzuru yaşarken
İlkbaharın tomurcuğunda umutlar yeniden alevlenirken
Hiçbir mevsimi yaşamazsa
Bir çiçek bir kuş bir ağaç
Hayatının mucizesi olduğun kollarda uyansın karamsar ümitlerin
Senin umudunu değil, umutsuzluğunu paylaşsın
Sana umut bağlamışsa sevgilin
Her gün bi' yabancı olsun sana
Senle tanışmaya can atan bi acemi
Ve asırlardır seni tanıdığını düşünür ki
Sevgi dolu dünler
Müebbet hapiste
Bir tarafım çoktan geçkin
Yergi dolu günler
İbret hapiste
Neyi kaybettin ki
Bir şeyi kazanmadan
İnsan yine de üzüntü duyar
Güzel bir bakıştaki mananın
Çarçabuk solmasından
Acele edemez mi gönül
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!