Kim, kime neye yetişecek
Bir gün mutlaka
Her şey bir birine bitişecek
Kim, kime neye yetişecek
Bir gün mutlaka
Kıyısında dolanıp durursun di mi
Her şeyin
Kuytusunda molalanıp uyursun di mi
Mateminin
Yaprak kıpırdasa uyanacaksın da
Kıyamet kopsa kim farkında
Kıyıda kuytuda kuruntu karıntı
Kuyuda köşede kalıntı kasıntı
Kafiye kasarken kantarın kilosu
Karambole kasatura kan terin kokusu
Kaygusuz kaide kavgasız kanide
Yazın maviliğinde hayallerle yüzerken
Sonbaharın yaprak dökümünde geçmişi anarken
Kışın beyazında buruk bir huzuru yaşarken
İlkbaharın tomurcuğunda umutlar yeniden alevlenirken
Hiçbir mevsimi yaşamazsa
Bir çiçek bir kuş bir ağaç
Hatlar kesildiğinde yoğunluk gelir insanın aklına, iletişememekse yalnızlığın ta kendisi. Seslerin dönüştürülmeden, direkt olarak uçuşmasını isterdim soluduğum havada; ama bunu da düşününce, hadi biraz değil belki sorunlu bir zamanda derinlemesine eşince kendimi de yansıtan, dönüştüren bir aygıt gibi görür, hatlar kesikse de eğer, varlığım bir külçe yığını gibi gelir: algılayan beynimin nöronlarının elektriksel bağlantılarının iletişiminde. Ve sana ulaşmak zorunluluksa eğer, kendimi hatalı yapılmış bir makine gibi değil, bir insan, bir canlı, organik bir bütün gibi hissetmek için hattın öbür ucunun dönüştürülmüş sesini beklemem gerekse de her yoldan ben ulaşmaya çalışırım: eskinin yeni masmavi günlerine. Hadi bir ses ver artık!
1997 - İstanbul
Hayatının mucizesi olduğun kollarda uyansın karamsar ümitlerin
Senin umudunu değil, umutsuzluğunu paylaşsın
Sana umut bağlamışsa sevgilin
Her gün bi' yabancı olsun sana
Senle tanışmaya can atan bi acemi
Ve asırlardır seni tanıdığını düşünür ki
Sevgi dolu dünler
Müebbet hapiste
Bir tarafım çoktan geçkin
Yergi dolu günler
İbret hapiste
Uğultu ortası
Yalnız sıkıntılı
Gözlemlendiğini düşünen bir ben
Uğultu kenarı
Yalnız, gözlemleyen
Dondurulmuş aşklara ihtiyacım var
Akışkan ilişkiler yorar beni
Söndürülmüş ateşlere ihtirasım var
İçimde ince bir ateşin saman yeli
Kokusu fikrime dadandı
Derimde baş olunmaz yanık teni
Her an sevdaya düşmenin telaşında
Sevdasız yarınlara mahkum oldum
Yakınımı, ıraksak duruşlarla kovuştururken
Uzağımı, hep sımsıcak hayallerimle kavurdum
Serinliğini özledim uzağın, ulaşılmazlığını
Ulaşılmaya çalışılırken uğranılan durakları




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!