Sen yağmur olup aktın yüreğimden
Sızdın ellerimden
Süzdün ömrümü, tüketti
Sen yağmur olup aktın gözbebeğimden
Sızdın dillerimden
En sevdiğim aşk şarkısı
Hep söylenmiş
En sevdiğim kırmızı gülüm
Hep solmuş olandır
En büyük aşk hikayem
Dolmuş kuyruğunda
Bırakıp gideni bekleme
Sevdiğin bi hayal
Kalbinde öylece durmasına şaşırma...
Kov
Onla olan ümitlerini ki
Tohum bitmez umutsuz
Bi gün bi yağmur olup yağarım belki
Ufku açık engin deryalara
Dolu dolu
Bardaktan boşalırcasına bi sağanak gibi
Biliyorum her damlam
Denizinde, sadece bi kum tanesi
Bir gün çıkar gelirsin diye
Hiç ummadım
Ne pencereden baktım dışarı
Ama hiç uyuyamadım
Bil gül açar görürüm diye
Ben bir şairim
Yazmam gerekir
Yazdıklarımın arasında seni bulmam
Ne kadar sorgulasam da seçimimi
Beni anlattığından kuşku duymam
O zaman neden diye bir soru gelir insanın aklına:
‘Bırak da sesi olan söylesin’
Bırak da sözü olan bitirsin
Bırak da işi olan girsin
Bırak da düşü olan gitsin
Bırak da dönüşü olan gelsin
Bırak ırak olan da sevinsin
Bir biçimsel açılım sorunu
Görünmeyen kütlelerin yarattığı
Sahte bir sonuç mu bu
İstenmeyen bir çok şeyi
Kabullenme zorunluluğu
Dizginlenemeyen arzuların
Bir düş uzakta
Bir gülüş asır öncesi
Irmak ırmak dolanırken seyran
İlmik ilmik dokunur sevdan
Öyle birden dönmez
Sesini duymak istedim
Biliyorsun sadece yansın bile
Benimde sımsıcak yumak yumak ateş diyarı
Yerinde duramayan bir çocuğun
Alevle dansı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!