Sesini duymak istedim
Biliyorsun sadece yansın bile
Benimde sımsıcak yumak yumak ateş diyarı
Yerinde duramayan bir çocuğun
Alevle dansı
Gitmek o kadar kolay mı
Bir kentin o dapdar sokaklarından
O gepgeniş pembemsi kırlara
Gitmek o kadar kolay mı
Ya dumanı tütmeyen ruhumun
Unutulduğu zannedilen yol arkadaşının sesidir
Aynı patikada kesişmese de yollar
Esen rüzgarın
Yar kokusunu toprağına serpişidir
Hayatının mucizesi olduğun kollarda uyansın karamsar ümitlerin
Senin umudunu değil, umutsuzluğunu paylaşsın
Sana umut bağlamışsa sevgilin
Her gün bi' yabancı olsun sana
Senle tanışmaya can atan bi acemi
Ve asırlardır seni tanıdığını düşünür ki
Sevgi dolu dünler
Müebbet hapiste
Bir tarafım çoktan geçkin
Yergi dolu günler
İbret hapiste
Yazın maviliğinde hayallerle yüzerken
Sonbaharın yaprak dökümünde geçmişi anarken
Kışın beyazında buruk bir huzuru yaşarken
İlkbaharın tomurcuğunda umutlar yeniden alevlenirken
Hiçbir mevsimi yaşamazsa
Bir çiçek bir kuş bir ağaç
Hatlar kesildiğinde yoğunluk gelir insanın aklına, iletişememekse yalnızlığın ta kendisi. Seslerin dönüştürülmeden, direkt olarak uçuşmasını isterdim soluduğum havada; ama bunu da düşününce, hadi biraz değil belki sorunlu bir zamanda derinlemesine eşince kendimi de yansıtan, dönüştüren bir aygıt gibi görür, hatlar kesikse de eğer, varlığım bir külçe yığını gibi gelir: algılayan beynimin nöronlarının elektriksel bağlantılarının iletişiminde. Ve sana ulaşmak zorunluluksa eğer, kendimi hatalı yapılmış bir makine gibi değil, bir insan, bir canlı, organik bir bütün gibi hissetmek için hattın öbür ucunun dönüştürülmüş sesini beklemem gerekse de her yoldan ben ulaşmaya çalışırım: eskinin yeni masmavi günlerine. Hadi bir ses ver artık!
1997 - İstanbul
Neyi kaybettin ki
Bir şeyi kazanmadan
İnsan yine de üzüntü duyar
Güzel bir bakıştaki mananın
Çarçabuk solmasından
Acele edemez mi gönül
Issız bir vadide tek başına akan bir nehir
Kimsesiz çırılçıplak gecelerde dolunayla sevişir
Issız bir vadide yolunu kaybetmiş bir sefil
Tumturaklı hecelerde boş kadehleri devirir
Ay yüzünü dönse aşk dönmez
Gün bitmiş çoktan bizde
Yarın geç kalır
Bedeninle ruhun aç kalır
Odia!
Bu ölmüş yoktan evde
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!