Sen yağmur olup aktın yüreğimden
Sızdın ellerimden
Süzdün ömrümü, tüketti
Sen yağmur olup aktın gözbebeğimden
Sızdın dillerimden
Hadi döşen bakalım
Döşemesi kırık basamaklarda evliya adımlarını
Hadi kuşan adamım
Kuşağı sıkı kumaşlarla belini kırdığın endamını
Hiç kimse sana
Neden böyle tek başına dolaştığını sormaz artık
Tükettiğim bedenim
Terk ettiğim ruhum
Canlı bir robota dönüşmek değil sorun
Cansız bir robota ruh giydirmek hiç değil umurum
İkisi de ben ikisi de ben değil bir uçurum
Adını söyleme bana
Seviyorum! Diye bağırmak
Derinliği duygularımız yarlarda
Tüm benliğinle bak
Ufkumuz, geçmişle geleceğin arasında
Vücudun dikilir
En sevdiğim aşk şarkısı
Hep söylenmiş
En sevdiğim kırmızı gülüm
Hep solmuş olandır
En büyük aşk hikayem
Dolmuş kuyruğunda
Bir düş uzakta
Bir gülüş asır öncesi
Irmak ırmak dolanırken seyran
İlmik ilmik dokunur sevdan
Öyle birden dönmez
Bi gün bi yağmur olup yağarım belki
Ufku açık engin deryalara
Dolu dolu
Bardaktan boşalırcasına bi sağanak gibi
Biliyorum her damlam
Denizinde, sadece bi kum tanesi
Bir gün çıkar gelirsin diye
Hiç ummadım
Ne pencereden baktım dışarı
Ama hiç uyuyamadım
Bil gül açar görürüm diye
Bırakıp gideni bekleme
Sevdiğin bi hayal
Kalbinde öylece durmasına şaşırma...
Kov
Onla olan ümitlerini ki
Tohum bitmez umutsuz
Kimseler açıktan söylemedi bana
Yaşamımın sonunun
Çıkmaz sokak bir yol olduğunu
Sadece hissettim hisettirdiler
Gerçeğin hayalimi darmadağın eden
O yansız duygusuz akagelen soluğunu
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!