Bir gün çıkar gelirsin diye
Hiç ummadım
Ne pencereden baktım dışarı
Ama hiç uyuyamadım
Bil gül açar görürüm diye
Bırakıp gideni bekleme
Sevdiğin bi hayal
Kalbinde öylece durmasına şaşırma...
Kov
Onla olan ümitlerini ki
Tohum bitmez umutsuz
Kimseler açıktan söylemedi bana
Yaşamımın sonunun
Çıkmaz sokak bir yol olduğunu
Sadece hissettim hisettirdiler
Gerçeğin hayalimi darmadağın eden
O yansız duygusuz akagelen soluğunu
Jargonu kaybolmuş dilimin
Aksanı çalıntı
Seyranı savrulmuş seyrimin
Efkarı alıntı
Alındı gönlüm
Tüm evrene darıldı
Mor rengi sevmişimdir hep
Heralde sarılar satılık olduğu için
Almaya mı gücüm yoktu
Vermeye mi razı değildim
Morun bilumum tonunu tükettiğimde
Sarının kıymetini mi bildim
İnsan umuttur!
Bulunduğu anın
Mekan içerisindeki kesitinin
Etkimeli tepkimeli bilinçli varlığı içerisinde
Belirlenmiş belirsizliğin belirsiz belirlenmişliğin deryasındaki
Verili zamanda verili mekanda gerçekleşmiş bulunan
Uğultu ortası
Yalnız sıkıntılı
Gözlemlendiğini düşünen bir ben
Uğultu kenarı
Yalnız, gözlemleyen
“Kat çıkmak yasak kardeşim”
Yahu bina dikmiyorum ya buraya
Altı üstü bedenim beş on metre daha yükselecek
Gökdelenlerden hiç hoşlanmam zaten
İşim de düşmez oraya
Burası kamuya açık yer değil mi
Kıyısında dolanıp durursun di mi
Her şeyin
Kuytusunda molalanıp uyursun di mi
Mateminin
Yaprak kıpırdasa uyanacaksın da
Kıyamet kopsa kim farkında
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!