Mavi Karides Akşamındayım
Yıldızların yurdundan gelen
Susuzluktan göğe ağlarım
Gözyaşlarım kurur sularda
Küçük bir çocuk gibi yüzünde neşe
Ben bu düşten
Bu gülüşten
Ben bu güneşten
Söyle nasıl vazgeçerim
Cennetten bir nehir akar yüreğime
Hülya'ya şiir!
Hülyalara mı kaldı
Anlamsız ön açıklamalar
Pestilini mi çıkardı
Anlamlı duygulanımlar
Tanrının mı gazabı
Kapılar sonuna kadar açıldı
Pembemsi karlı yarı gölge gökyüzüne
Puslu pencerem kırıldı
Göçen kuşları görmenin şiddetiyle
Uçuşan beyazlık etrafta
Seni fısıldıyor
Şehir ışıkları
Hissediyorum uğultuyu
O kadar gerçek
Ve o kadar yalan
Gözlerim gülümsüyor
Artık bundan böyle
Yeni bir aşk doğacak
Adımların yavaş yavaş
Duyguların güçlü olacak
Bir bakacaksın gelen gün aydınlık
Bir bakacaksın giden aşk yalnızlık
Gerektiğini söylediler
Gerekliliğini belirtmediler
Umurumda değil sanıyorlardı diye düşündüm
Omuzlarına hafifi bir hışırtı düşürdüm
Omurlarında pek bir biçem yüklenmeyen düşünüm
Umurlarında sıradan bir geçit töreni edası bürünüm
Yıldızlar assaydım
Ömür Pencerene
Yanında promosyon, gezegenleriyle
İstediğine dokunsaydın sihirli ellerinle
Her rüyanda
Penceresi kapalı kapılar açıyorum
Buğusu vebalının ardına bakıyorum
Duyamayınca toprağın nemli kokusunu
Hayalimi yazdığım camlara tozan oluyorum
Ciğerime beşer(i) bir dumanın zehrini salıyorum
Silmeye kalkınca kurumuş göz yaşlarımı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!