Selçuk Akyüz Şiirleri - Şair Selçuk Akyüz

Herhangi bir yere yol alırken;
Karşıya, çarşıya
Veya pazara;
Her adımda biraz daha yaklaşıyorum, örtük mezara..!

(Van. Şubat 2019)

Vicdanı yedi, yuttu mideler..!
Öyle bir büyüdü;
Öyle palazlandı ki,
Gönül köprülerini tuttu mideler..!

(Van. Mayıs 2019)

Aşk mıhladı;
Ne pense kar eder,
Ne tornavida,
Ne de kerpeten...
Hasılı; aklım dönemez bana,
Sen bana dönmeden..!

Sen sen ol,
Paraya yedirme asla kendini..!
Acımaz, helaya boşaltır seni..!

(Van. Mayıs 2019)

Mazlum yüreklerde yanmazsak;
Yanmaz, kabarmaz
Ve taşmazsak eğer;
O yürekler neyle, nasıl söner?

(Van. Şubat 2019)

Söyle ey insan..!
Girmezse mazluma sıkılan kurşun,
Bütün şiddeti
Ve bütün kuvvetiyle girmezse beynine;
Beyninden çıkıp da değer mi zalimin zulmüne kurşun,
Zindan edebilir mi bu dünyayı zalime?!

Mutsuz musun?
Başkasından bekleme...
Dokun kendi yüreğine;
Mazlumun ve mağdurun,
Yoksulun ve yoksunun,
Gün görmemiş mahzunun yüreğinden dokun...

Hayır...
Hayır! Dönmek istemiyorum!..
Mazi bambaşka...
Söyler misin bana?
Arka dönüp vicdana;
İnsana arka dönüp, nasıl döneyim an/a?

Gözler yine ıslak...
Ve belli ki, ilelebet kurumayacak..!

Nasıl kurusun?!
Nasıl kurusun gözler;
Akarken dünyaya,

Varsın kapatsın ağzını...
Varsın salıvermesin,
Varsın azat etmesin dilinden yüreğini..!
Nasıl olsa tutamıyor,
Nasıl olsa kökünden kesip de atamıyor;
Gözlerinin bana ilan-ı aşk eden dilini..!