Selçuk Akyüz Şiirleri - Şair Selçuk Akyüz

Oluyor bazen...
Hiç arzu etmesem de kendimi kaybediyorum...
Ne gün,
Ne zaman kendimi kaybetsem;
Gözlerinden dalıp, yüreğinde buluyorum...

Eğer ki, takılır da aşamazsan kendini;
Yıkamazsın kemâle giden yolun bendini..!

(Van. Eylül 2022)

İnsan demir misali, ona da ateş gerek.
Kemâle erer insan, ateşte bükülerek...

(Van. Şubat 2022)

Her yanda yılan, çıyan; dünya baştan başa pis..!
Her insan kabuğunda, herkes kendinde hapis..!

(Van. Kasım 2024)

Her yanda yılan, çıyan; insan kendine kabuk.
Çekilmeliyim ben de bana hem de çarçabuk..!

(Van. Aralık 2023)

Beşer kor ateş şimdi, kendime gitmem gerek..!
Zor olursa, kendimi kendime itmem gerek..!

(Van. Mart 2024)

Hepten kirlendi dünya; her yer kirli, pasaklı..!
İnsan kendine kalkan, başkasına yasaklı..!

(Van. Kasım 2024)

Kapısında bekliyor ölüm, ölümün;
Ezelden beri...
Kıyamette girecek o kapıdan içeri...

(Van. Ekim 2018)

Bu sabah aynada,
Beni seven gözleri(n)i açtım bana...
Açınca beni seven gözleri bana;
Derdim kalmadı benim, benden yana...

Salamadım bedenden, ruhum bugün de hapis.
Paslanıyor hapiste, her salise daha pis..!

(Van. Şubat 2025)