Selçuk Akyüz Şiirleri - Şair Selçuk Akyüz

Başın, gövden benimle;
Ellerin, kolların, tüm bedenin benimle.
Eksik olan sadece ve sadece sensin..!

Çık artık,
Çık git senle aramızdan..!

Özlüyorum seni,
Çok özlüyorum;
Hemen karşında durup, gözlerine bakarak...
Gözlerin bana yakın,
Ama bana çok uzak...

Yalan söylüyorsun..!
Kanın fokur fokur kaynasaydı bana;
Kabarıp kabarıp taşardı gözlerinden,
Taşar
Ve dolardı içime sıcak sıcak...
İçim gözlerinde dondu donacak..!

Yalan olmasaydı;
Dost olsaydı dünya,
İnsanı üç günde satar mıydı ukbaya?

(Van. Ekım 2020)

Hadi beşerden kaçtım, kendimden kaçamam ki.
Bir kafesim ben bana; ben, benden uçamam ki...

(Van. Haziran 2024)

İnsandan hep kaçsam da, benle hep baş başayım.
Beni, benden alacak bir sur yok ki aşayım..!

(Van. Haziran 2024)

Yalnızlık da neymiş;
Bazen daha öteye,
Yalnızlıktan da öteye geçer insan...
Öylesine yorulmuş,
Öylesine bıkmıştır ki kendinden;
İndirir kendini omuzlarından, bırakır birden..!

Yapma..! N'olur, kaçma daha fazla..!
Tutuş
Ve yan artık zalimin ateşinde..!
Ve iyice yak sonra bütün ateşinle;
Yakıp yakıp söndür,
Söndürüp küle döndür zalimin ateşini..!

Kaçma..!
Tutuş
Ve yan bir an önce;
N'olur, yan zalimin ateşinde iyice..!
Yan;
Ama asla söndürme ateşini..!

Üzülme... bırak...
Bırak da iyice yanayım sana...
Bırak kavrulayım, sana yanarak..!
Sönüyorum ben;
Günbegün sönüyorum, sana yanıp yanıp kavrularak..!