Selçuk Akyüz Şiirleri - Şair Selçuk Akyüz

Yokluğunda sana,
Her gece sana kapanıyor gözlerim,
Sabah olunca sana açılmak üzre...

(Van. Temmuz 2018)

Sana bakarken;
Ayağa kalkmadan,
Hiç adım atmadan yürüyorum bazen.
Yürüyor
Ve yol alıyorum...
Sen durunca duruyor

Çıkamaz oldum;
İçimden yine çıkamıyorum...

Evet, içimden çıkamıyorum...
Senle başlayıp,
Senle devam ediyor

Sana veda edip de
Şu uzak diyara geldim geleli;
Kâh ibre-i saniyede,
Kâh akrepte,
Kâh yelkovandayım...
Sana dönüyor,

Merak etme; kalbimde, hep kalbimdesin...
Sana sevdam, kalbimden uçup kaçmadı;
Çünkü henüz karda karanfiller açmadı;
Ölüler silahlanıp, ölüm saçmadı
Ve yılanlar, çıyanlar kanatlanıp uçmadı...

Düşünce ateş,
Bütün hararetiyle düşünce yüreğinden;
Söndü, küle döndü yüreğimin ateşi...
Şimdi sana yanmak, yüreğimin tek işi..!

(Van. Ekim 2018)

Dökülünce saçların,
Sonbaharda tek tek dökülünce ağaçtan;
Ağrıyor,
Hem de fena ağrıyor belim...
Yerde bırakır mı hiç,
Saçlarını toplamadan durur mu elim?

Ne yapsam, ne etsem,
Ne söylesem de gideceksin, belli...
Tamam git...
Git;
Ama saçların, gözlerin
Ve kaşların kalsın...

Beyin zindan, kalp berbat; insan büsbütün sakat..!
Şaşırma! İman yok ki, kalmadı ki hakikat..!

(Van. Haziran 2020)

Su yaktı beni,
Ateş söndürdü...
Kuşkusuz bu durum, beni şaşkına döndürdü...

(Van. Ekim 2018)