Selçuk Akyüz Şiirleri - Şair Selçuk Akyüz

Eğilse de dal,
Eğilip bükülse de meyve için;
Sattı meyve,
Bir çırpıda sattı toprağa onu...
Sattı;
Ama çürürken, boştu toprağın koynu...

Bir tokat yedim,
Şefkat tokatı...
Bir zelzele oldu ki, O'nun vurduğu yerde;
Yerle yeksan oldu şeytanın katı..!

(Van. Ekim 2018)

Kaymamak;
Kayıp da gitmemek için, zincir taktı birçok hain...
Lakin o hiç düşünmeden reddetti zinciri
Ve kayıp gitti ebediyete...
Biiznillah erdi şehadete...

Sel aldı, baştan başa sel aldı gönlümü..!
Gönlüm, bir baştan öbür başa ıslak..!
Ne zambak kaldı gönlümde,
Ne gül,
Ne de bir leylak..!
Ey eşsiz gözleri sağanak yağışlım,

Gecenin anasıdır,
Ne yapıp yapıp onu doğurur...
Ve gözünü ayırmadan bekler onu vampir;
Bekler onu,
Çünkü ona gündüzünü doğurtur..!

Varsıllık mı? Önü ak, ardı kara mı kara..!
Varsıl, soysuza doygun; dosttan yoksun, fukara..!

(Van. Ekim 2025)

Kimi ark
Ve dereler karışmadan çaya;
Yapamaz,
Akıp da karışamaz deryaya...

(Van. Ocak 2019)

Kalplerdir ikâmeti, görmesek de cismini;
Adaletin eliyle yazdırır o ismini...

(Van. Temmuz 2023)

Kulaktır, zulmü duyar; dildir, zulmü duyurur.
O, zalimi kedere, türlü derde doyurur..!

(Van. Haziran 2024)

Onsuz olmaz, o duyar mazlumun feryadını..!
Zulmün ölgün hükmüne o yazdırır adını..!

(Van. Temmuz 2024)