Selçuk Akyüz Şiirleri - Şair Selçuk Akyüz

Bir mezara uzanan zorlu bir yol rahimden.
Sonu ya cennet ya dert; inan, arın vehimden...

(Van. Şubat 2025)

Anamdan doğdum, kabirden batacağım...
Kabirden batıp, sonsuzluğa yatacağım...

(Van. Haziran 2019)

Üşürüm
Ve tir tir titrerim;
Filistin'e yağınca,
Arakan'a, Türkistan'a yağınca kar...
Delik var yüreğimin çatısında ezelden,
Koca bir delik var...

Dayanamadım, çıktım kıyıya;
Hayatın kıyısına çıktım sonunda...
Azgın dalgalarda daha fazla ıslanmasın,
Daha fazla kızarmasın diye gözlerim..!

(Van. Eylül 2018)

Sen koca bir ummansın,
Sığmıyorsun içime...
İşaret parmağımla baş parmağım arasından taştıkça taşıyorsun...
Hem içimde hem sayfalarda yaşıyorsun...

Büyüdükçe büyüdü
Ve sığmaz oldu sonunda;
Yüreği, aklına sığmıyor artık..!
Bir baştan öbür başa yıkıldı aklının tüm sınır duvarları,
Hepsi yere yatık..!

Zehirli otları yıllar yılı biçtik..!
İyi biçtik;
Lakin yine uzadı..!
Uzayacak, bitmedikçe suyun azadı..!

(Van. Ekim 2016)

Yine mi?
Yapma..!
Dudak payı bırakma..!
Zalimin zulmünü, dudak payı bırakmadan al ağzına..!

(Van. Temmuz 2019)

Duymazsa sinesinde vicdanının sesini,
Söküp atamaz insan bileğinden nefsini..!

(Van. Ocak 2025)

Kopardı dili;
Kimisinde korku
Ve endişe,
Kimisinde menfaat, kopardı kökten..!
Uzunca bir zamandır ses yok yürekten..!