Selçuk Akyüz Şiirleri - Şair Selçuk Akyüz

Duydum ki, dönmekmiş niyetin...
Şimdi beni dinle,
İyi kulak ver...
Seninle beraber döneceksen eğer,
Kapım açık...
Yapamam..! Seni sensiz çekemem artık..!

Beni yıllar yılı reddedince sen,
Zorladım yıllar yılı bir an nefes almadan
Ve zorlaya zorlaya yıktım aklımın sınır duvarlarını,
Yıktım sonunda..!
Sen vardın çünkü,
Hayat vardı o duvarların ardında..!

Hiç yorulma..!
Boşuna arayıp, yorma kendini..!
Kalbinin kapısında bıraktım beni;
Kapıda bırakıp, girdim içeri...
Sen varsın..!
Sadece sen varsın, o günden beri..!

Sen yanarken,
Cayır cayır yanıp da kavrulurken;
Yanmadım,
Yıllar yılı yanmadım sana...
Ve ben şimdi bir türlü sönemiyorum..!
Sana yanmadığımdan, bana sönemiyorum..!

Saygının yarası mı? Bak işte tam orada;
Sevgideki o derin, o onulmaz yarada..!

(Van. Kasım 2023)

Kilitli her an insan mezarının yönüne.
Ancak mezar ne zaman çıkar bilmez önüne...

(Van. Ekim 2024)

Sen parlayıp da
Bir yıldız olup da uzaklaşınca benden;
Yıldız oldun,
Yalnızca bir yıldız oldun gözümde.
Oysa bir aydın.
Hem de dolunaydın...

Kimi bedene esir, kimi bedende özgür.
Bedende özgürse ruh, onda vicdan sesi gür...

(Van. Şubat 2025)

Evvela, insanlığı özledim.
Sonrasında, insanlığı özlemeyi özledim.
Şimdilerde ise, insanlığı özlemeyi özlemeyi özledim...

(Van. Nisan 2019)

Kalbe girmezse, nimet; kalbe girerse, illet..!
Hem de öyle illet ki, sonu püsküllü zillet..!

(Van. Temmuz 2024)