Selçuk Akyüz Şiirleri - Şair Selçuk Akyüz

Hayır...
Hayır! Dönmek istemiyorum!..
Mazi bambaşka...
Söyler misin bana?
Arka dönüp vicdana;
İnsana arka dönüp, nasıl döneyim an/a?

Bırakıp beni,
Öte dünyaya göçtün göçeli düşümdesin...
Dünkü,
Evvelki günkü gibi,
Her günkü gibi düşüme girip,
Bugün de uykuyu haram eyledin..!

Gözler yine ıslak...
Ve belli ki, ilelebet kurumayacak..!

Nasıl kurusun?!
Nasıl kurusun gözler;
Akarken dünyaya,

Varsın kapatsın ağzını...
Varsın salıvermesin,
Varsın azat etmesin dilinden yüreğini..!
Nasıl olsa tutamıyor,
Nasıl olsa kökünden kesip de atamıyor;
Gözlerinin bana ilan-ı aşk eden dilini..!

Düşle, hesapla değil; nasiple yürür yaşam.
Sen sabahı beklerken, sana el sallar akşam...

(Van. Nisan 2020)

Ne değişir?
Ne değişir ki, mazlum gece gündüz durmadan inim inim inlese,
Bağırdıkça bağırsa;
Tıkalıysa,
Büsbütün tıkalıysa kalplerin kulakları, sağırsa?!

Nedense hep nehir çayı,
Çay dereyi,
Dere arkı içiyor;
Ark dereyi,
Dere çayı,
Çay nehri hiç içmiyor...

İnsan şimdi neden mi birbirine yasaklı?
Yasaklı, çünkü çoğu maske ardında saklı...

(Van. Eylül 2024)

Sıkıştım...
Sıkıştım! Nefes alamıyorum..!

Boşalırsa eğer,
Kalplerden boşalırsa genişler dünya...
Ve yeniden başlarız nefes almaya...

Önüm mezarla kesik, ardım duvarla yine.
Nasıl kesilmez nefes, bu ne menem mengene..!

(Van. Ocak 2025)