Selçuk Akyüz Şiirleri - Şair Selçuk Akyüz

Ağlama...
Hiç ağlama boşuna..!
Ağladığında çimlenmemen,
Çimlenip yeniden çıkmaman için;
Seni derinlerine gömdüm kalbimin...

Soğusa keşke,
Birazcık soğusa kalbim sana...
Kaldıramaz
Ve zamanla erirsen, nasıl yaşarım?!
Anlasana...

Umurumda değil,
Dert değil inan;
Gitsen de dünyanın öbür ucuna...
Önceleri kalbim kadar yakındın,
Şimdi benim kadar yakınsın bana...

Dayanamaz oldu
Ve yıkıldı sonunda,
Baştan sona yıkıldı dalgakıranım...
İçimdeki o azgın,
O dev dalgalar,
Dilime

Başka,
Bambaşka bir köprü bu...
Ana rahmini kabre bu köprü bağlar...
Onlarca değil,
Yüzlerce değil,
İnan ki binlerce diken var bu köprüde;

Dil üstüne bakma..!
Dilin üstünden çok,
Altındadır insan...
Hemencek çıkıverir dilin altından,
Damarına
Ya da çıkarına dokunsan...

Hep göklerde kalsın;
Ağlamasın,
Asla ağlamasın bulutlar..!
Dökülmesin meyveler...
Yapraklar dökülmesin...
Dallar yere bükülmesin...

Diretme..!
Daha fazla inat etme n'olur..!
Aç gönlünün kapısını;
Aç ki, düşlerim girsin gönlüne...
Gönlüne girsin ki, dirilsin yine...

Ölüye döndü ruhum, bela hep benim başa..!
Öldür ben'i ey ruhum; diril ölümde, yaşa..!

(Van. Ocak 2025)

Ne sağından çekilir zaman ne de solundan.
Sırtında insanla hiç sapmaz mezar yolundan..!

(Van. Şubat 2025)