Selçuk Akyüz Şiirleri - Şair Selçuk Akyüz

Kaydı dünyadan kafam, dünya kaypak mı kaypak..!
Kaydı kayalı kafam daha parlak, daha pak...

(Van. Şubat 2025)

Bedene oldukça bol, ruha ufacık kafes;
Dünya derler adına, ruha aldırmaz nefes..!

(Van. Ekim 2024)

Baktım leğene;
Döndüm, baktım ki bomboş yine...

Aynı şey,
Yine aynı şey oldu:
Kaldı karanlığımda;

Kapandı maalesef,
İyiden iyiye kapandı tüm açılar..!
Kapattı tüm açıları,
Büsbütün kapattı;
Şan, şöhret, para, kudret
Ve havuzlu kat...

Kalk artık diyorlar.
Demesi kolay...
Balkondan değil,
Uçurumdan
Ya da on katlı binanın çatısından değil;
Gözünden, gözünden düştüm yatağa..!

Çepeçevre sarılmış,
İşgal edilmiş her yan..!
Dört bir yanda sürüyle akbaba, leş kargası..!
Dört bir yanda sürüyle akrep, yılan ve çıyan..!
Hani turna?
Nerde fil?

Kimi kalplerde küçük, kimi büyük hissedar.
Herkesin kalp hissesi elbet sevgisi kadar...

(Van. Mart 2023)

Ne güneşe öfkelen, ne yıldıza, ne aya.
Karaya, kara kara kalplerde döndü dünya..!

(Van. Nisan 2024)

Kalpler verdi rengini, bütün dünya karardı..!
Gün görmeyen ümitler, düşler bir bir sarardı..!

(Van. Mayıs 2024)

Kalpler kirli... Ve dünya kirli kalplerde hapis..!
Pasak tutmakta dünya, her gün biraz daha pis..!

(Van. Eylül 2024)