Selçuk Akyüz Şiirleri - Şair Selçuk Akyüz

Dayanamaz oldu
Ve yıkıldı sonunda,
Baştan sona yıkıldı dalgakıranım...
İçimdeki o azgın,
O dev dalgalar,
Dilime

Başka,
Bambaşka bir köprü bu...
Ana rahmini kabre bu köprü bağlar...
Onlarca değil,
Yüzlerce değil,
İnan ki binlerce diken var bu köprüde;

Dil üstüne bakma..!
Dilin üstünden çok,
Altındadır insan...
Hemencek çıkıverir dilin altından,
Damarına
Ya da çıkarına dokunsan...

Hep göklerde kalsın;
Ağlamasın,
Asla ağlamasın bulutlar..!
Dökülmesin meyveler...
Yapraklar dökülmesin...
Dallar yere bükülmesin...

Diretme..!
Daha fazla inat etme n'olur..!
Aç gönlünün kapısını;
Aç ki, düşlerim girsin gönlüne...
Gönlüne girsin ki, dirilsin yine...

Ölüye döndü ruhum, bela hep benim başa..!
Öldür ben'i ey ruhum; diril ölümde, yaşa..!

(Van. Ocak 2025)

Ne sağından çekilir zaman ne de solundan.
Sırtında insanla hiç sapmaz mezar yolundan..!

(Van. Şubat 2025)

Yıldızlara,
Güneşe, aya arkanı dönmeye razı gelmezsen eğer;
Karabağ'a, Arakan'a,
Filistin'e, Türkistan'a dönemezsin yüzünü ey mümin nefer..!

Beşer bir eksen, dünya üzerinde beşerin.
Şer yana kaydı beşer, dünya olur mu şirin..!

(Van. Ekim 2024)

Ne makam,
Ne şöhret geçer elekten;
Ne de gerdanlık...
Sadece salih amel geçer leğene,
Onu anladık...