Selçuk Akyüz Şiirleri - Şair Selçuk Akyüz

Sabah için lazım;
Güneş için,
Gündüz için lazım bizlere gece...
Açıklarına doğru yüzersin gündüzün;
Ensende bitince gecenin nefesi,
Ensene vurup seni itince...

Geçmez öteye zulüm, ölüm zulme barikat.
Ölümün ötesinde kalmaz zalimde takat..!

(Van. Eylül 2025)

Bazen çok özlersin...
Özler
Ve dönersin...
Ama maalesef bazen dönsen de özlersin..!
Bıraktığın yerdedir;
Lakin bıraktığının yollarını gözlersin..!

Kah ibre-i saniyede,
Kah akrepte,
Kah yelkovandayım;
Dönüyorum,
Durmadan dönüyorum gittin gideli...
Her dönüşte seni biraz daha yakından görüyorum...

Ne sağa bir kaçış var, ne arkaya ne sola;
Yürürken beşer kabre rahimden düşüp yola...

(Van. Şubat 2025)

Hırs
Ve ihtiras ateşinde uça uça;
Önce çaya,
Ardından küçük bir dereye,
Sonunda da incecik bir arka döndü ırmak...
Kurudu kuruyacak..!

Artık dört nala koşuyor zaman...
Kovalıyor zamanı,
Domuzlar kovalıyor;
Çakallar,
Yılanlar,
Çıyanlar kovalıyor;

Dost mu? Senle damlayan ve senle çağlayandır.
Senin göz pınarını, gözüne bağlayandır...

(Van. Şubat 2024)

Doymuyor ırmak;
Hiç durmadan,
Hiç nefes almadan içse de bir türlü doymuyor çaya..!
İçtikçe içiyor,
Kocaman karışmak için deryaya..!

Başardım sonunda,
Dudak payı bıraktım hayatla arama;
Bırakabildiğim kadar...
Eminim ki, bundan böyle yansa da ağzım,
Daha az yanar...