Selçuk Akyüz Şiirleri - Şair Selçuk Akyüz

Serveti, şöhreti,
Şehveti değil;
Adalet
Ve fazileti çıkarak,
İnsan katına varırsın ancak...

Durma! Sarıl daima, sarıl sımsıkı ilme..!
İlme sıkı sarılıp, dar et dünyayı zulme..!

(Van. Mayıs 2024)

Sinsice,
Kahpece kökünden sökülüp;
Kızıl
Ve kara kasalara konuldu,
Kızıl
Ve kara cüzdanlara konuldu binlerce fidan..!

Ne bir domuz yapar senin yaptığını;
Ne yılan, ne çıyan,
Ne de bir it..!
Cehenneme odun ol, ey zalim Yezit..!

(Van. Eylül 2018)

Hiç kimse saptıramaz zaman adlı sandalı.
Zaman her insan için mezara kumandalı...

(Van. Ekim 2024)

Şundan emin ol:
Ezilmemek için değil;
Sana ezilmek için,
Ezilen ben olmak için indirdim seni omuzlarına...
Bir süreliğine kendine ezil.
Bir süreliğine ezilme bana...

Sonunda anladım ki, dünya bir fani durak.
Başım dünyada şimdi, kafam dünyaya ırak...

(Van. Şubat 2025)

Bazen unutmak için gitmek,
Bazen de gitmek için unutmak gerek...

(Van. Ekim 2018)

Uyku vakti...
Sabah olduğunda uyansam da olur;
Uyanmasam,
Gözlerimi açmasam da...
Ben, senden sana uyanıyorum, her günün sabahında...

Döneceğim elbet,
Döneceğim ancak;
Seni görmek,
Gözlerini görmek için değil;
Yanında olmak,
Bütün varlığımla yanında durmak için döneceğim sana...