Selçuk Akyüz Şiirleri - Şair Selçuk Akyüz

Bir rahmi, bir mezara bağlayan kara köprü.
Önüm hepten örtülü, ardım büsbütün örü...

(Van. Ocak 2025)

Bir bulvar; bir baş rahim, öteki başsa mezar.
Yüksüze fazla kısa, yüklüye fazla uzar...

(Van. Ocak 2025)

Aşılacak,
Geçilecek gibi değildi;
İmanı
Ve yüksek takvasında kök salıp,
İyiden iyiye palazlanan vicdanı...
Yüreklere düştü, vicdanına takılıp...

Irmağı, karı, dereyi, çayı
Ve deryayı buluta güneş bağlıyor...
Lakin bulut güneşe ağlamak yerine;
Yere, daima yere ağlıyor...

(Van. Aralık 2018)

Boğulunca parada;
Mevkide-makamda,
Şöhrette-şanda boğulup kıyıya vurunca iman;
Kıyıya vurdu vicdan, hemen ardından..!

(Van. Nisan 2024)

İnsan her dem onunla, vicdan ile adildir.
Vicdan zalime zindan, mazlumlara kandildir...

(Van. Temmuz 2024)

Hep adil ol, zalimin dahi hakkını gözet.
Zulüm, zulümle ölmez; bunu iyice hıfzet...

(Van. Ağustos 2022)

İçime damlıyor,
Hep içime damlıyor sevinç gözyaşın...
Her damlada biraz daha açılıyor içimdeki demli karanlık...
Her damlada biraz daha,
Biraz daha saçılıyor içimdeki baygın ve solgun sarmaşık...

Sen bir leziz cevizi, kerevizi umarken;
Diken çıkar karşına, hem de en sivri diken..!

(Van. Şubat 2023)

Hep aklımdasın.
Ve belli ki, hep aklımda olacaksın...

Kalbimin kıyısından,
Köşesinden değil;
Tahtından mıhlısın aklıma, inan..!