Selçuk Akyüz Şiirleri - Şair Selçuk Akyüz

Hayallerim,
Kocaman hayallerim var benim;
Millete, ümmete
Ve insaniyete dair...
Boy ölçüşebilir mi ömrüm, hayallerimle?
Allah herşeye kadir...

Hayat mı? Kâh dikenli, kâh pamuklu bir kulvar.
Şükür ki; yara varsa, yaraya tampon da var...

(Van. Ocak 2024)

Hayat bu... Kâh saadet; kâh dert, musibet, illet.
Sabredene izzet var, isyan edene zillet...

(Van. Nisan 2020)

Hayat işte...
Başlarsın çekmeye;
Çeke çeke sonunda yine geldiğin şeye,
İmameye dönersin...

(Van. Eylül 2018)

İmanımı yudum yudum içip de
Bükük boynunu doğrultunca umudum,
Elimi hayata uzatır oldum...

(Van. Eylül 2018)

Bir rahmi, bir mezara bağlayan kara köprü.
Önüm hepten örtülü, ardım büsbütün örü...

(Van. Ocak 2025)

Bir bulvar; bir baş rahim, öteki başsa mezar.
Yüksüze fazla kısa, yüklüye fazla uzar...

(Van. Ocak 2025)

Aşılacak,
Geçilecek gibi değildi;
İmanı
Ve yüksek takvasında kök salıp,
İyiden iyiye palazlanan vicdanı...
Yüreklere düştü, vicdanına takılıp...

Irmağı, karı, dereyi, çayı
Ve deryayı buluta güneş bağlıyor...
Lakin bulut güneşe ağlamak yerine;
Yere, daima yere ağlıyor...

(Van. Aralık 2018)

Boğulunca parada;
Mevkide-makamda,
Şöhrette-şanda boğulup kıyıya vurunca iman;
Kıyıya vurdu vicdan, hemen ardından..!

(Van. Nisan 2024)