Selçuk Akyüz Şiirleri - Şair Selçuk Akyüz

Söner mi bir gün,
Hepten sönüp de küle döner mi kinin dünyada yaktığı har?
Buhar oldu göz pınarlarım, buhar..!
Ağlayamam artık..!
Artık benim yerime bulutlar ağlar!..

Közle dolu yürekler, gözlerde bolca duman..!
Duman kaçtı gözlerden; gözüme bakma, aman..!

(Van. Ocak 2025)

Üçünü, beşini,
On beşini değil;
Bugüne dek yazılmış tüm sözlükleri baştan sona taradım,
Bulmak için seni...
Ve seni bin sayfalık son sözlüğün, binbirinci sayfasında aradım...

Emin ol sevgili;
Doldukça sana,
İyiden iyiye doldukça kalbine;
Taşıyorum,
Serin serin taşıyorum kalplere...
Taşıyorum kurumaya yüz tutmuş ağaçlara...

Yıllar yılı doldum...
Öylesine doldum;
Öylesine doldum ki, bir baştan öbür başa doldu balkonum..!
Sıkıştım..! Nefes alamıyorum..!

Doldur yüreğini,
Kasandan doldur;
Cebinden,
Cüzdanından doldur midelere.
Doldurman gerek...
Ne yetişkin karnını tutup ağlasın,

Duy sesimi...
Sesimi duy
Ve cevap ver bana..!
Mazlum gözyaşlarından dolmazsa sarnıcın;
Dolmaz
Ve elinden, dudağından, dilinden taşmazsa şayet;

Dön, gözlediğim yollar pişmeden;
Dişlerim kırılıp yere düşmeden;
Daha fazla sızlamadan aklımın bacakları,
Daha fazla şişmeden..!

Artık çok geç...
Dönemezsin bana, istesen de...
Ben yokum artık;
Yok olup gittim, bendeki sende...

(Van. Ağustos 2018)

Durma daha fazla...
Yeter, dön artık..!
Döner gelirsen
Ve yeniden dökülürse gözlerinden gönlüme,
Yeniden serin serin dökülürse yüreğin;
Gönlümdeki o baygın hayat ayılır, üç beş güne değin...