Selçuk Akyüz Şiirleri - Şair Selçuk Akyüz

Emin ol sevgili;
Doldukça sana,
İyiden iyiye doldukça kalbine;
Taşıyorum,
Serin serin taşıyorum kalplere...
Taşıyorum kurumaya yüz tutmuş ağaçlara...

Yıllar yılı doldum...
Öylesine doldum;
Öylesine doldum ki, bir baştan öbür başa doldu balkonum..!
Sıkıştım..! Nefes alamıyorum..!

Doldur yüreğini,
Kasandan doldur;
Cebinden,
Cüzdanından doldur midelere.
Doldurman gerek...
Ne yetişkin karnını tutup ağlasın,

Duy sesimi...
Sesimi duy
Ve cevap ver bana..!
Mazlum gözyaşlarından dolmazsa sarnıcın;
Dolmaz
Ve elinden, dudağından, dilinden taşmazsa şayet;

Dön, gözlediğim yollar pişmeden;
Dişlerim kırılıp yere düşmeden;
Daha fazla sızlamadan aklımın bacakları,
Daha fazla şişmeden..!

Artık çok geç...
Dönemezsin bana, istesen de...
Ben yokum artık;
Yok olup gittim, bendeki sende...

(Van. Ağustos 2018)

Durma daha fazla...
Yeter, dön artık..!
Döner gelirsen
Ve yeniden dökülürse gözlerinden gönlüme,
Yeniden serin serin dökülürse yüreğin;
Gönlümdeki o baygın hayat ayılır, üç beş güne değin...

Dönme..! N'olur, hep orada kal..!
Belli mi olur?
Dönersen, belki senle aramıza girersin...
Ve dünya bana zindan olur..!

(Van. Haziran 2019)

Dönmedim sana,
Asla ve kat'a dönmeyeceğim...
Seninleyim zaten,
Gece gündüz seninleyim;
Niçin döneyim?

Cüzdanlar evlat kanı içip içip şişerken;
Binlerce ana gördüm, yürekleri pişerken..!