Selçuk Akyüz Şiirleri - Şair Selçuk Akyüz

Hangi em, hangi merhem insan için şifadar;
Kalbin, kalbe gözlerden sürdüğü merhem kadar?

(Van. Eylül 2024)

Saatler dakikaya,
Günler saate,
Haftalar güne doldu...
Kalbinin kapısı zemheride Zigana..!
Zaman tamamen dondu..!

Her yanda gözyaşı..!
Her yanda kan..!
Dünya zehir misali, sanki baldıran..!
Ey sıcak yatakta uzanıp yatan;
Uzanma zamanı değil bu zaman,
Yüreklerin yangınında yanma zamanı..!

Durma daha fazla,
İmanından umut doku...
Sonra katla imandan dokuduğun umudunu
Ve öylece koy onu ayağının altına...
Ancak öyle çıkarsın, ay ve güneş katına...

Ahlâk izzete dayak, izzet ahlâkla üstte.
Serilmez yere izzet ahlâklıda, dürüstte...

(Van. Kasım 2024)

Durma..! Dön yüzünü,
Dön bir an önce;
Hakka,
Adalete,
Fazilete dön...
Bırak boşalsın arkan,

Hiç yorulmadan,
Hiç bıkıp usanmadan gece gündüz kendimde geziniyorum;
Seni arayıp, bulmak için değil;
Hep seninle,
Her an seninle olmak için..!

Ahlâk benzeri, eşi bulunmayan bir kalıp.
İnsana döner kişi, ahlâkta şekil alıp...

(Van. Eylül 2024)

Ahlâk zemin, adalet ahlâk üstünde temel.
Muhakkak ahlâk gerek; haksa, hukuksa emel...

(Van. Eylül 2024)

Takılacaksan;
Nefsin
Ve şeytanın oltasına değil,
Vicdanın koluna takıl, ey akıl..!

(Van. Ekim 2018)