Selçuk Akyüz Şiirleri - Şair Selçuk Akyüz

Sabır oldukça acı, sanki bir acı zehir;
Ama aynı zamanda, kemale akan nehir...

(Van. Nisan 2020)

Ben'i öldürmem gerek sabırla, yora yora.
Hiç ben'i öldürmeyen dirilir mi sürura?

(Van. Ocak 2025)

Çıkardım
Ve attım paltomu maziye,
Söküp attım potinimin altındaki çivileri,
Gerek yok artık...
Uzundur yağmıyor bembeyaz taşlar,
Sersemleyip de düşmüyorum artık...

Gözyaşı sel, hangi kalp yutar ki bunca suyu..!
Muhakkak boğulacak kalplerde zalim soyu..!

(Van. Aralık 2024)

Kabarttım gözlerimden,
Kabarttım kalbimin kulağını birbirinden mahzun gözlere...
Heyhat..! Arşa yükselen çığlıkları duydum..!
Yeri göğü inleten imdatları duydum..!
Birbirinden yırtıcı feryatları duydum..!
Duydum ahuzarı...

Düştük ana rahmine, o an bindik zamana.
Bir kabir yolcusuyuz, ta o andan bu yana...

(Van. Eylül 2024)

Esmezse rahmet rüzgarları,
Esmez
Ve dağıtmazsa kara bulutları;
Boşalmalı,
Az veya çok boşalmalı bulutlar;
Boşalmalı ki, gebe kalsın güneşe bütün ufuklar...

Israr etse de zalim, hep sürse de inadı;
O Hakk'tır, kırılacak elbet zulmün kanadı..!

(Van. Ocak 2023)

Hakikate uzanan yola bir taş döşemek;
Budur en uğurlu iş, budur en kutlu emek...

(Van. Ağustos 2024)

Gözlerim gözlerinden beni içince,
Beni içip içip kusunca içime;
Hepten sönüyor,
Sönüp küle dönüyor içimdeki kor...
Ayırma gözlerini gözlerimden, içim yanıyor..!