Selçuk Akyüz Şiirleri - Şair Selçuk Akyüz

Ne güneşe öfkelen, ne yıldıza, ne aya.
Karaya, kara kara kalplerde döndü dünya..!

(Van. Nisan 2024)

Kalpler verdi rengini, bütün dünya karardı..!
Gün görmeyen ümitler, düşler bir bir sarardı..!

(Van. Mayıs 2024)

Kalpler kirli... Ve dünya kirli kalplerde hapis..!
Pasak tutmakta dünya, her gün biraz daha pis..!

(Van. Eylül 2024)

Kalpler derya... Ve dünya kıyısında kalplerin.
Kir vurmakta kıyıya, bini bir para kirin..!

(Van. Ekim 2024)

Pek kirli şimdi kalpler, kir vurmakta kıyıya..!
Kirlenmekte, günbegün lekelenmekte dünya..!

(Van. Ocak 2025)

Emin ol sevgili;
Doldukça sana,
İyiden iyiye doldukça kalbine;
Taşıyorum,
Serin serin taşıyorum kalplere...
Taşıyorum kurumaya yüz tutmuş ağaçlara...

Yıllar yılı doldum...
Öylesine doldum;
Öylesine doldum ki, bir baştan öbür başa doldu balkonum..!
Sıkıştım..! Nefes alamıyorum..!

Doldur yüreğini,
Kasandan doldur;
Cebinden,
Cüzdanından doldur midelere.
Doldurman gerek...
Ne yetişkin karnını tutup ağlasın,

Duy sesimi...
Sesimi duy
Ve cevap ver bana..!
Mazlum gözyaşlarından dolmazsa sarnıcın;
Dolmaz
Ve elinden, dudağından, dilinden taşmazsa şayet;

Dön, gözlediğim yollar pişmeden;
Dişlerim kırılıp yere düşmeden;
Daha fazla sızlamadan aklımın bacakları,
Daha fazla şişmeden..!