Selçuk Akyüz Şiirleri - Şair Selçuk Akyüz

Soğusa keşke,
Birazcık soğusa kalbim sana...
Kaldıramaz
Ve zamanla erirsen, nasıl yaşarım?!
Anlasana...

Umurumda değil,
Dert değil inan;
Gitsen de dünyanın öbür ucuna...
Önceleri kalbim kadar yakındın,
Şimdi benim kadar yakınsın bana...

Dayanamaz oldu
Ve yıkıldı sonunda,
Baştan sona yıkıldı dalgakıranım...
İçimdeki o azgın,
O dev dalgalar,
Dilime

Başka,
Bambaşka bir köprü bu...
Ana rahmini kabre bu köprü bağlar...
Onlarca değil,
Yüzlerce değil,
İnan ki binlerce diken var bu köprüde;

Dil üstüne bakma..!
Dilin üstünden çok,
Altındadır insan...
Hemencek çıkıverir dilin altından,
Damarına
Ya da çıkarına dokunsan...

Hep göklerde kalsın;
Ağlamasın,
Asla ağlamasın bulutlar..!
Dökülmesin meyveler...
Yapraklar dökülmesin...
Dallar yere bükülmesin...

Diretme..!
Daha fazla inat etme n'olur..!
Aç gönlünün kapısını;
Aç ki, düşlerim girsin gönlüne...
Gönlüne girsin ki, dirilsin yine...

Ölüye döndü ruhum, bela hep benim başa..!
Öldür ben'i ey ruhum; diril ölümde, yaşa..!

(Van. Ocak 2025)

Ne sağından çekilir zaman ne de solundan.
Sırtında insanla hiç sapmaz mezar yolundan..!

(Van. Şubat 2025)

Bilmiyor musun?
Seni kalbime alıp senden öteye,
Çok öteye taşıdım.
Ve hep senden ötedeki seninleyim...

Uzak dur bana,